ایریتک مجری نخستین فاز پروژه راهبردی (IPCC) گهرزمین شد

به گزارش نماد اقتصاد، مراسم امضای قرارداد اجرای فاز نخست پروژه (IPCC) گهرزمین با حضور احسان گودرزی، مدیرعامل شرکت بین‌المللی مهندسی ایران (ایریتک)، علی امرایی، مدیرعامل شرکت معدنی و صنعتی گهرزمین، اعضای هیات‌ مدیره و مدیران ارشد دو مجموعه و جمعی از اصحاب رسانه روز سه‌شنبه ۲۰ مرداد ماه ۱۴۰۵ برگزار شد.

پروژه IPCC یا «In-Pit Crushing and Conveying»، یکی از فناوری‌های نوین صنعت معدن است که با انتقال فرآیند خردایش و جابه‌جایی مواد به داخل محدوده معدن، می‌تواند وابستگی عملیات به حمل‌ونقل جاده‌ای و ناوگان کامیونی را کاهش دهد.

اهمیت این فناوری برای معادن بزرگ کشور از آنجا ناشی می‌شود که حمل مواد معدنی در مقیاس بالا، یکی از مهم‌ترین اجزای هزینه‌های عملیاتی معدن محسوب می‌شود؛ چراکه هرچه فاصله استخراج تا محل فرآوری یا دپو افزایش پیدا کند، مصرف سوخت، استهلاک تجهیزات، هزینه تعمیرات و هزینه نیروی انسانی نیز بیشتر خواهد شد.

از این منظر، (IPCC) تنها یک پروژه تجهیزاتی نیست بلکه می‌تواند بخشی از مدل اقتصادی معدنکاری را تغییر دهد.

کاهش هزینه، مهم‌ترین مزیت اقتصادی (IPCC)

در معادن بزرگ، جابه‌جایی حجم بالای سنگ و مواد معدنی به‌ طور معمول نیازمند ناوگان گسترده‌ای از کامیون‌های معدنی است. این ناوگان علاوه بر سرمایه‌گذاری اولیه بالا، هزینه‌های مستمری مانند سوخت، لاستیک، تعمیرات، نگهداری و نیروی انسانی را به معدن تحمیل می‌کند.

استفاده از سیستم خردایش و انتقال پیوسته می‌تواند بخشی از این هزینه‌ها را کاهش دهد و در نتیجه، هزینه تمام‌شده استخراج و انتقال ماده معدنی را پایین بیاورد.

این موضوع برای شرکت معدنی و صنعتی گهرزمین از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است؛ چراکه کاهش هزینه‌های استخراج و انتقال، مستقیما می‌تواند بر حاشیه سود، بهره‌وری سرمایه‌گذاری و رقابت‌پذیری محصولات معدنی اثرگذار باشد.

در شرایطی که صنعت معدن و فولاد ایران با افزایش هزینه انرژی، محدودیت‌های زیرساختی و فشار ناشی از نوسانات قیمت جهانی محصولات مواجه است، استفاده از فناوری‌هایی که هزینه عملیاتی را کاهش می‌دهند، یک مزیت استراتژیک محسوب می‌شود.

چرا پروژه (IPCC) گهرزمین اهمیت دارد؟

شرکت معدنی و صنعتی گهرزمین، یکی از مجموعه‌های مهم زنجیره سنگ‌آهن کشور است که توسعه ظرفیت‌های معدنی آن، ارتباط مستقیمی با تامین مواد اولیه صنایع فولادی دارد. از این منظر، افزایش بهره‌وری در عملیات استخراج و انتقال سنگ‌آهن تنها یک موضوع داخلی برای یک شرکت نیست بلکه می‌تواند در بلندمدت بر پایداری تامین خوراک زنجیره فولاد نیز اثرگذار باشد.

اگر یک معدن بزرگ بتواند با استفاده از فناوری‌های نوین، هزینه استخراج و انتقال را کاهش و پایداری تولید را افزایش دهد، بخشی از فشار هزینه‌ای در مراحل بعدی زنجیره نیز کنترل خواهد شد. به همین دلیل، پروژه (IPCC) گهرزمین را می‌توان در چارچوب بزرگ‌تر تحول فناوری در زنجیره معدن و فولاد ایران ارزیابی کرد.

کاهش مصرف سوخت و آثار زیست‌محیطی

یکی دیگر از محورهای مهم پروژه، کاهش مصرف سوخت و آثار زیست‌محیطی عملیات معدنکاری است. حمل مواد معدنی با کامیون‌های سنگین، به‌ویژه در معادن با حجم استخراج بالا و مسیرهای طولانی، مصرف قابل‌توجهی از سوخت را به خود اختصاص می‌دهد. کاهش تعداد سفرهای کامیونی و جایگزینی بخشی از حمل‌ونقل با سیستم انتقال پیوسته می‌تواند مصرف سوخت‌های فسیلی و به دنبال آن انتشار آلاینده‌ها را کاهش دهد.

این موضوع در شرایطی که استانداردهای زیست‌محیطی در بخش معدن جهان در حال سخت‌گیرانه‌تر شدن است، اهمیت مضاعفی پیدا می‌کند. بنابراین پروژه گهرزمین از یک منظر دیگر نیز قابل توجه است؛ کاهش هزینه و کاهش آلایندگی در این پروژه در یک مسیر مشترک قرار گرفته‌اند.

به بیان دیگر، فناوری جدید می‌تواند همزمان به بهبود شاخص‌های اقتصادی و زیست‌محیطی معدن کمک کند.

یک مگاپروژه صنعتی و زیست‌محیطی

علی امرایی، مدیرعامل شرکت معدنی و صنعتی گهرزمین در مراسم امضای قرارداد با اشاره به اینکه پروژه (IPCC) پس از سال‌ها مطالعه و برنامه‌ریزی وارد مرحله اجرا شده است، این طرح را یک الزام ملی، مگاپروژه صنعتی و زیست‌محیطی و تحولی بزرگ در معدنکاری کشور توصیف کرد.

وی با تاکید بر آثار اقتصادی و زیست‌محیطی پروژه، کاهش مصرف سوخت، کاهش هزینه‌های عملیاتی و افزایش بهره‌وری را از مهم‌ترین دستاوردهای اجرای آن دانست.

امرایی همچنین با اشاره به مقیاس پروژه، ابراز امیدواری کرد که ایریتک با اتکا به ظرفیت‌های فنی و مهندسی خود، اجرای پروژه را با کیفیت مطلوب و مطابق برنامه زمان‌بندی پیش ببرد.

این رویکرد از آن جهت اهمیت دارد که موفقیت پروژه‌های فناوری‌محور در بخش معدن تنها به تامین تجهیزات وابسته نیست و طراحی، مهندسی، اجرا، بهره‌برداری و نگهداری همگی باید در یک زنجیره هماهنگ قرار گیرند.

ایریتک؛ ورود به پروژه‌ای فراتر از یک قرارداد اجرایی

احسان گودرزی، مدیرعامل شرکت بین‌المللی مهندسی ایران (ایریتک) نیز این قرارداد را نقطه عطفی در مسیر توسعه فناوری‌های نوین معدنکاری کشور دانست.

به گفته وی، پروژه (IPCC) صرفا یک طرح بزرگ صنعتی نیست بلکه می‌تواند مسیر آینده معدنکاری ایران را تحت تاثیر قرار دهد و الگویی برای اجرای پروژه‌های مشابه در سایر صنایع معدنی کشور باشد.

این موضوع برای ایریتک نیز اهمیت ویژه‌ای دارد. اجرای چنین پروژه‌ای می‌تواند جایگاه این شرکت را در حوزه پروژه‌های فناورانه و مگاپروژه‌های معدنی تقویت کند و فرصت تازه‌ای برای نمایش ظرفیت‌های مهندسی و مدیریتی داخلی فراهم آورد.

گودرزی با اشاره به سابقه بیش از نیم‌قرن فعالیت ایریتک در پروژه‌های بزرگ صنعتی و معدنی، اجرای پروژه (IPCC) را فرصتی برای اثبات توانمندی متخصصان ایرانی در اجرای پروژه‌های پیچیده عنوان کرد.

بومی‌سازی فناوری؛ ضلع مهم پروژه

یکی از مهم‌ترین ابعاد اقتصادی قرارداد، اتکا به توان متخصصان داخلی و دانش فنی ایریتک است. در سال‌های گذشته، تحریم‌ها و محدودیت دسترسی به فناوری و تجهیزات خارجی، یکی از چالش‌های اصلی صنایع معدنی و فولادی ایران بوده است. در چنین شرایطی، توسعه توان مهندسی داخلی می‌تواند وابستگی پروژه‌های بزرگ به تامین‌کنندگان خارجی را کاهش دهد.

البته بومی‌سازی در پروژه‌ای مانند (IPCC) صرفا به ساخت یک قطعه یا تجهیز محدود نمی‌شود. دانش طراحی، کنترل فرآیند، اتوماسیون، تعمیرات، نگهداری و مدیریت سیستم نیز بخشی از زنجیره فناوری محسوب می‌شود.

بنابراین اگر اجرای این پروژه با انتقال دانش و توسعه زنجیره تامین داخلی همراه شود، اثر اقتصادی آن می‌تواند فراتر از محدوده معدن گهرزمین باشد.

(IPCC) و آینده معدنکاری ایران

بخش معدن ایران طی سال‌های آینده با چالش‌هایی مانند افزایش عمق معادن، افزایش فاصله حمل، رشد هزینه انرژی، محدودیت منابع آب و فشارهای زیست‌محیطی مواجه خواهد بود. در چنین شرایطی، ادامه روش‌های سنتی استخراج و حمل‌ونقل می‌تواند هزینه تمام‌شده تولید را افزایش دهد.

فناوری‌هایی مانند (IPCC) می‌توانند بخشی از پاسخ صنعت معدن به این چالش‌ها باشند. مزیت مهم سیستم‌های خردایش و انتقال درون‌معدنی این است که با افزایش مقیاس تولید، امکان استفاده از یک سیستم انتقال پیوسته و کاهش وابستگی به حمل‌ونقل کامیونی فراهم می‌شود.

این موضوع در معادن بزرگ کشور که حجم استخراج و جابه‌جایی مواد در آن‌ها بسیار بالاست، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

انتهای پیام//