لزوم جدی بازسازی ماشین آلات در صنایع تولیدی

بی‌شک ماشین‌آلات در هر صنعتی، عمر مفیدی دارد و زمانی که عمر آن سپری شود، ضایعات، هزینه‌های تولید و توقفات خطوط تولید افزایش می‌یابد.

در گذشته، شرکت‌ها ماشین‌آلات مورد نیاز خود را وارد می‌کردند و با دانش و فناوری ایرانی، مشابه دستگاه را تولید می‌کردند. این امر جنبه مثبت و منفی دارد.

جنبه مثبت از این جهت است که در زمینه ساخت ماشین‌آلات با استفاده از مهندسی معکوس پیشرفت چشمگیری داشتیم و جنبه منفی ماجرا از هزینه‌های گزاف مشابه سازی آغاز می‌شود و در نهایت هزینه ساخت دستگاه از واردات آن بیشتر می‌شود و این امر تولیدکننده را دلسرد می‌کند.

با این روند، صنایع کم‌کم به سمت فرسودگی گام برمی‌دارند و فرسودگی صنایع یکی از نشانه‌های اصلی عدم توسعه اقتصادی هر کشوری است.

در این شرایط، اذهان عمومی از بخش خصوصی توقع دارد که مانع این فرسودگی صنایع باشد، اما باید در نظر داشت که بخش خصوصی به دلیل مسائل حقوقی، ارزی و گمرکی با موانع متعددی برای واردات ماشین‌آلات مواجه است.

این در حالی است که فرسودگی خطوط تولید، با کاهش تیراژ و کیفیت تولیدات، آثار نامطلوبی بر رقابت‌پذیری صنایع داخلی در بازارهای داخلی و صادراتی دارد.

بر اساس این گزارش، تحریم، نوسانات و محدودیت‌های ارزی و دشواری تامین مالی در کنار چشم‌انداز منفی کار مولد و تولیدی، روند سرمایه‌گذاری در ماشین‌آلات را طی سال‌های اخیر کاهشی کرده است.

از سوی دیگر، تغییر مقررات و آیین‌نامه‌های مربوط به فرآیند واردات ماشین‌آلات از سوی قانون‌گذار و سیاست‌گذار، صاحبان بنگاه‌های تولیدی را هر روز با مانع جدی برای نوسازی خطوط تولید روبه‌رو کرده است.

در این راستا، فعالان صنایع با هشدار نسبت به تبعات ادامه تولید با ماشین‌آلات ۵۰ ساله، خواستار تسهیل مسیر تامین ارز برای واردات تجهیزات برای نوسازی و بازسازی زیرساخت‌ها هستند.

یگانه بختیاری