افزایش نرخ گازوئیل معادن غیرعمده، هزینه‌ای تازه را به بخش استخراج تحمیل کرده است؛ هزینه‌ای که از ماشین‌آلات و حمل‌ونقل آغاز می‌شود و می‌تواند در ادامه خود را در قیمت تمام‌شده مواد معدنی و محصولات زنجیره پایین‌دست نشان دهد.
فشار قیمتی در بازار مواد غذایی پیش از آنکه در قیمت نهایی مرغ، گوشت یا سایر محصولات پروتئینی دیده شود، در حلقه‌های ابتدایی زنجیره تولید شکل می‌گیرد. داده‌های رسمی مرکز آمار ایران نشان می‌دهد شاخص قیمت تولیدکننده در بخش زراعت، باغداری و دامداری سنتی در بهار ۱۴۰۵ رشد قابل‌توجهی داشته و در مرغداری‌های صنعتی نیز افزایش قیمت تولیدکننده به مراتب بالاتر بوده است. این ترکیب، اهمیت رصد تورم خوراکی‌ها از نقطه آغاز زنجیره تولید را بیشتر کرده است.
اختلال در مسیر تجارت ایران تنها به دسترسی به مسیرهای واردات و صادرات محدود نمی‌شود. با افزایش استفاده از مسیرهای زمینی، ریلی و بنادر جایگزین، بخش دیگری از هزینه بحران در حال انتقال به زمان حمل، هزینه لجستیک و سرمایه‌ای است که بنگاه برای حفظ جریان تامین خود درگیر می‌کند.
مسیر قیمت غذای خانوار ایرانی دیگر فقط از مزرعه و کارخانه عبور نمی‌کند؛ نرخ ارز، هزینه واردات نهاده‌ها، حمل‌ونقل دریایی، سوخت و اختلال در زنجیره تامین هم در تعیین هزینه نهایی کالاهای غذایی نقش دارند. در همین شرایط، ایران در ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۶ دریافت هزینه ۱۰ درصدی حمل از کشتی‌های خارجی حامل نفت، گاز و فرآورده‌های نفتی مایع به ایران یا از ایران را به‌طور موقت متوقف کرد.
تداوم اختلال در تردد نفتکش‌ها از تنگه هرمز و تشدید کمبود فرآورده‌های پالایشی، بار دیگر رابطه میان بازار انرژی و تورم را در مرکز توجه اقتصاد جهانی قرار داده است. اگرچه قیمت نفت خام در معاملات ۱4 آگوست تحت تاثیر افزایش ذخایر راهبردی آمریکا و نگرانی درباره تقاضای جهانی بیش از ۲ درصد کاهش یافت، اما بازار گازوئیل همچنان با محدودیت عرضه مواجه است و قیمت این فرآورده در اروپا به بالاترین سطوح ماه‌های اخیر رسیده است. در چنین شرایطی، تاثیر قیمت سوخت بر تورم صرفا به افزایش قیمت بنزین در جایگاه‌ها محدود نمی‌شود.