رشد بیش از ۹ برابری حمل ریلی محصولات شرکت فولاد هرمزگان

به گزارش نماد اقتصاد، بررسی عملکرد حمل محصولات شرکت فولاد هرمزگان نشان می‌دهد از ابتدای فروردین ماه تا پایان مرداد ماه ۱۴۰۵، مجموع حمل شرکت به حدود ۴۲۷ هزار تن رسیده که بیش از ۱۹۶ هزار تن آن از طریق شبکه ریلی جابه‌جا شده است. به این ترتیب، ریل از یک گزینه محدود در سبد حمل محصولات به یکی از مسیرهای اصلی انتقال تولیدات فولاد هرمزگان تبدیل شده است.

زیرساختی که سال‌ها بلااستفاده مانده بود

شرکت فولاد هرمزگان طی سال‌های گذشته از امکان بارگیری ریلی برخوردار بود اما نبود تجهیزات مناسب تخلیه در مقصد و محدودیت زیرساختی برخی مشتریان باعث شده بود استفاده از این ظرفیت در سطح پایینی باقی بماند. در نتیجه، با وجود آماده بودن بخشی از زیرساخت‌های حمل ریلی در مبدا، امکان بهره‌برداری اقتصادی از آن به‌طور کامل فراهم نبود.

این وضعیت نشان می‌دهد توسعه حمل ریلی صرفا به وجود خط و واگن در مبدا وابسته نیست و هماهنگی میان تولیدکننده، شرکت‌های حمل‌ونقل و مشتریان نیز نقش تعیین‌کننده‌ای دارد. فراهم شدن دسترسی به زیرساخت‌های تخلیه ریلی شرکت فولاد مبارکه و برخی مشتریان مشترک، یکی از عواملی بود که امکان استفاده گسترده‌تر شرکت فولاد هرمزگان از این شیوه حمل را فراهم کرد.

در چنین شرایطی، بخشی از ظرفیتی که سال‌ها در حاشیه زنجیره لجستیک شرکت قرار داشت، به تدریج وارد چرخه عملیاتی شد و سهم حمل ریلی را به شکل محسوسی افزایش داد.

ریل چگونه هزینه لجستیک را کاهش می‌دهد؟

افزایش استفاده از حمل ریلی تنها یک تغییر در روش جابه‌جایی محصولات نیست و می‌تواند مستقیما بر ساختار هزینه‌ای شرکت‌های فولادی اثر بگذارد. برآوردهای مطرح‌شده در شرکت فولاد هرمزگان نشان می‌دهد هزینه حمل هر تن محصول ریلی، بسته به مسیر می‌تواند حدود ۲۰ تا ۳۵ درصد پایین‌تر از حمل جاده‌ای باشد.

با انتقال بیش از ۱۹۶ هزار تن محصول از مسیر ریلی، کاهش وابستگی به کامیون می‌تواند به صرفه‌جویی در هزینه‌های مستقیم حمل منجر شود؛ البته میزان صرفه‌جویی نهایی به عواملی مانند مسافت، نوع محصول، هزینه تخلیه و بارگیری، نرخ دسترسی به واگن و شرایط مسیر بستگی دارد.

از سوی دیگر، کاهش وابستگی به حمل جاده‌ای یک مزیت مهم دیگر برای شرکت فولاد هرمزگان ایجاد می‌کند؛ کاهش ریسک اختلال در زنجیره تامین. کمبود کامیون، افزایش کرایه‌ها، محدودیت‌های جاده‌ای و نوسانات هزینه سوخت می‌توانند برنامه ارسال محصولات را تحت تاثیر قرار دهند؛ در حالی که داشتن دو مسیر حمل، انعطاف بیشتری در مدیریت لجستیک ایجاد می‌کند.

هم‌افزایی درون گروهی به مزیت عملیاتی تبدیل شد

آنچه در عملکرد شرکت فولاد هرمزگان اهمیت بیشتری دارد، صرفا رشد سهم ریل نیست بلکه نحوه فعال شدن این ظرفیت است. ورود شرکت فولاد هرمزگان به گروه فولاد مبارکه، امکان استفاده از برخی زیرساخت‌ها و مشتریان مشترک را افزایش داد و به این ترتیب، یک ظرفیت لجستیکی موجود به مزیت عملیاتی تبدیل شد.

از این منظر، تجربه شرکت فولاد هرمزگان نمونه‌ای از این واقعیت است که بخشی از کاهش هزینه در صنایع بزرگ الزاما از سرمایه‌گذاری‌های جدید حاصل نمی‌شود و گاهی اتصال بهتر زیرساخت‌های موجود در یک زنجیره صنعتی می‌تواند همان نتیجه را با سرعت بیشتری ایجاد کند.

عبور از مرز ۵۰ درصد؛ هدف مرحله بعد

اگر روند فعلی ادامه پیدا کند، سهم حمل ریلی محصولات شرکت فولاد هرمزگان می‌تواند تا پایان سال از ۵۰ درصد عبور کند. تحقق این هدف البته به استمرار همکاری با مشتریانی که امکان تخلیه ریلی دارند، تامین ظرفیت واگن و توسعه زیرساخت‌های مقصد وابسته است.

افزایش سهم ریل در شرایطی که هزینه‌های لجستیک یکی از مولفه‌های مهم قیمت تمام‌شده فولاد محسوب می‌شود، می‌تواند برای شرکت فولاد هرمزگان فراتر از یک دستاورد حمل‌ونقلی باشد. این تغییر، در صورت تداوم، می‌تواند به کاهش هزینه، افزایش قابلیت اطمینان تحویل، کاهش ریسک عملیاتی و حرکت به سمت زنجیره تأمین پایدارتر منجر شود.