چین و اندونزی فرشته نجات بازار جهانی آلومینیوم شدند

به گزارش نماد اقتصاد، با آغاز جنگ در خاورمیانه یکی از شدیدترین شوک‌های سمت عرضه در بازار جهانی آلومینیوم رقم خورد؛ شوکی که بسیاری از تحلیلگران آن را زمینه‌ساز جهش قیمت‌ها تا سطوح بالای چهار هزار دلار در هر تن ارزیابی می‌کردند. نگرانی اصلی فعالان بازار به اختلال احتمالی در تنگه هرمز و توقف جریان انتقال مواد اولیه به واحدهای تولیدی منطقه بازمی‌گشت؛ سناریویی که می‌توانست به تعطیلی گسترده واحدهای ذوب و اختلال جدی در زنجیره تامین جهانی آلومینیوم منجر شود.

با این حال، تحولات ماه‌های اخیر نشان داد که بازار آلومینیوم از ظرفیت بالایی برای تطبیق با بحران برخوردار است. مجموعه‌ای از اقدامات لجستیکی پیچیده از سوی تولیدکنندگان خاورمیانه، از جمله انتقال‌های پرریسک از مسیر تنگه هرمز، به همراه مدیریت موجودی‌ انبارها و تامین مجدد مواد اولیه، موجب شد از وقوع بحران فراگیر در تولید جلوگیری شود. این منطقه که نزدیک به ۱۰ درصد از عرضه جهانی آلومینیوم را در اختیار دارد، توانست بخش مهمی از ظرفیت عملیاتی خود را حفظ کند.

در کنار این تحولات، نقش‌آفرینی تولیدکنندگان آسیایی به‌ویژه چین و اندونزی نیز در متعادل‌سازی بازار برجسته بوده است. افزایش صادرات و حفظ سطح تولید در چین، در کنار رشد ظرفیت در اندونزی، به‌عنوان یک سپر تعدیل‌کننده در برابر شوک عرضه عمل کرده و مانع از جهش شدید قیمت‌ها شده است.

مدیریت بحران در خاورمیانه و بازآرایی زنجیره تامین

بر اساس اظهارات تحلیلگران بازار، بخش مهمی از بحران احتمالی با بازطراحی مسیرهای تامین مواد اولیه، به‌ویژه واردات آلومینا، مهار شده است. برخی محموله‌ها از طریق عبور مستقیم از تنگه هرمز با تدابیر خاص عبور و مرور منتقل شده و بخشی دیگر نیز از مسیر بنادر عمان و انتقال زمینی به واحدهای ذوب خاورمیانه رسیده‌اند. این اقدامات موجب شد جریان واردات آلومینا در ماه‌های اخیر به سطح پیش از جنگ بازگردد.

با این وجود، میزان واقعی آسیب‌های وارد شده به ظرفیت تولید آلومینیوم منطقه همچنان به‌طور دقیق قابل اندازه‌گیری نیست؛ زیرا بخشی از اختلال‌ها در قالب کاهش تولید یا مصرف ذخایر پنهان مدیریت شده‌اند. همین مسئله باعث شده ارزیابی دقیق از میزان کاهش عرضه واقعی با ابهام همراه باشد.

نقش ذخایر پنهان و تعدیل فشار بازار

یکی از عوامل کلیدی در جلوگیری از جهش قیمت‌ها، کاهش تدریجی موجودی‌های پنهان انبارها در سطح جهانی بوده است. به گفته تحلیلگران، بسیاری از مصرف‌کنندگان و تولیدکنندگان از ذخایر انبار اختصاصی خود برای عبور از دوره محدودیت عرضه آلومینیوم استفاده کرده‌اند؛ موضوعی که به‌طور موقت فشار بر بازارهای فیزیکی را کاهش داده است.

با این حال، برخی کارشناسان هشدار می‌دهند که این ظرفیت ذخیره‌ای اختصاصی ماهیت موقتی دارد و در صورت ادامه عدم تعادل عرضه و تقاضا، بازار آلومینیوم ناچار به اتکا به ذخایر انبارها در بورس کالاها خواهد شد؛ شرایطی که می‌تواند مجددا زمینه رشد قیمت‌ها را فراهم کند.

چین؛ متغیر تعیین‌کننده در معادله جهانی آلومینیوم

در سوی دیگر بازار، رفتار تولیدکنندگان چینی یکی از پیچیده‌ترین متغیرهای تحلیلی محسوب می‌شود. در حالی که سقف تولید ۴۵ میلیون تنی برای صنعت آلومینیوم چین در نظر گرفته شده بود، داده‌های اخیر نشان می‌دهد ظرفیت تولید واقعی از این سطح فراتر رفته و به حدود ۴۷ میلیون تن در سال رسیده است.

افزایش صادرات چین در این دوره، این فرضیه را تقویت کرده که این کشور می‌تواند به‌تنهایی بخشی از محدودیت عرضه جهانی آلومینیوم را جبران کند. با این حال، عدم قطعیت در خصوص میزان سخت‌گیری دولت چین در اجرای محدودیت‌های تولید و همچنین ظرفیت فنی واحدهای تولیدی، همچنان چشم‌انداز بازار آلومینیوم را مبهم نگه داشته است.

اندونزی؛ بازیگر نوظهور بازار

اندونزی نیز به‌عنوان یکی از متغیرهای جدید بازار آلومینیوم در حال ظهور است. انتظار می‌رود با تخصیص مجدد منابع انرژی، بخشی از ظرفیت تولید از صنایع با حاشیه سود پایین‌تر مانند نیکل به سمت آلومینیوم هدایت شود. این تغییر می‌تواند رشد سریع‌تری را در عرضه جهانی رقم بزند و معادلات فعلی بازار را تحت تاثیر قرار دهد.

چشم‌انداز قیمت در کوتاه‌مدت و بلندمدت

در مجموع، ترکیب عواملی همچون احیا ظرفیت عرضه آلومینیوم در خاورمیانه، افزایش حجم تولید چین و رشد ظرفیت اندونزی، باعث شکل‌گیری اجماع نسبی بر سر موضوع کاهش قیمت‌ها در افق بلندمدت بازار جهانی این فلز شده است. با این وجود، همچنان این احتمال وجود دارد که پیش از بازگشت ثبات عرضه، بازار آلومینیوم یک دوره محدودیت عرضه کوتاه‌مدت ناشی از کاهش حجم موجودی انبارها را تجربه کند.

در شرایط کنونی، اختلاف نظر میان موسسات مالی بزرگ نیز قابل‌توجه است؛ به‌گونه‌ای که برخی تحلیلگران از شکل‌گیری مازاد عرضه آلومینیوم در سال‌های آینده سخن می‌گویند، در حالی که برخی دیگر همچنان احتمال بروز کسری ساختاری تولید این فلز در کوتاه‌مدت را منتفی نمی‌دانند.

در نهایت، آنچه مسلم است این است که بازار آلومینیوم وارد مرحله‌ای از بازآرایی عمیق در زنجیره جهانی خود شده است؛ مرحله‌ای که در آن ژئوپلیتیک، انرژی و سیاست‌های صنعتی بیش از هر زمان دیگری تعیین‌کننده وضعیت قیمت‌ها و توازن عرضه و تقاضا خواهند بود.

انتهای پیام//