ضرورت بازنگری فوری در سیاست‌های صادراتی بالادست زنجیره فولاد ایران

به گزارش نماد اقتصاد، آنچه امروز صنعت فولاد را به یکی از ستون‌های اقتصاد در ایران تبدیل کرده، نقش‌آفرینی آن به عنوان تامین‌کننده مواد اولیه مورد نیاز بسیاری از صنایع اعم از خودروسازی، ساختمان‌سازی، لوازم خانگی و همچنین رشد صادرات غیرنفتی بوده است. بر همین اساس صنعت فولاد را می‌توان شاه‌کلید شکوفایی و پیشرفت کشور طی یک دهه اخیر دانست که روزبه‌روز بر اهمیت آن همگام با تشدید تحریم‌های ظالمانه اقتصادی افزوده شده است. توسعه بخش معدن و همچنین تولید انواع محصولات فولادی اعم از کنسانتره، گندله، آهن اسفنجی، شمش و مقاطع تخت و طویل توسط فعالان این صنعت را می‌توان مهر تاییدی در این راستا برشمرد.

نظر به همین امر، دشمن آمریکایی صهیونی در جنگ رمضان دو کارخانه مهم فولادسازی کشور را بمب‌باران کرد و این اتفاق سبب تعطیلی کامل بزرگ‌ترین تولیدکننده فولاد ( شرکت فولاد مبارکه اصفهان) و از مدار خارج شدن بخشی از تولید بزرگ‌ترین صادرکننده شمش فولاد (شرکت فولاد خوزستان) شد.

جدای از کاهش ظرفیت تولید فولاد ناشی از این اتفاق ناجوانمردانه، مسئله بسیار مهم و حائز اهمیت دیگر اینکه دو شرکت مذکور به عنوان بزرگ‌ترین خریداران و مصرف‌کنندگان داخلی محصولات بالادستی زنجیره آهن و فولاد یعنی کنسانتره سنگ‌آهن و گندله شناخته می‌شوند و توقف فعالیت آن‌ها، منجر به کاهش مصرف حداکثر دو میلیون تنی محصولات فوق خواهد شد. از طرفی، سه قطب معدنی کشور متشکل از شرکت‌های معدنی و صنعتی گل‌گهر، چادرملو و گهرزمین به عنوان بزرگ‌ترین تولیدکنندگان کنسانتره سنگ‌آهن و گندله شناخته می‌شوند که عمده تولیدات خود را جهت مصرف در بازار داخلی عرضه می‌کنند. طبق آمار، ظرفیت تولید کنسانتره سنگ‌آهن و گندله این شرکت‌ها در سال به‌ترتیب به حدود ۳۴ میلیون تن و ۲۲ میلیون تن می‌رسد که نشان از جایگاه ویژه آن‌ها در زنجیره ارزش آهن و فولاد کشور دارد.

چاره‌ای جز صادرات مازاد نیاز گندله نیست

پیش از حمله ددمنشانه دشمن آمریکایی صهیونی به کارخانجات فولادی، زنجیره آهن و فولاد کشور به دنبال اجرای پروژه‌های متعدد گندله‌سازی و همچنین محدودیت‌های اعمال‌شده در تامین برق و گاز کارخانجات احیا مستقیم، با چالش مازاد ظرفیت و تولید گندله مواجه بود؛ معضلی که اکنون با خارج شدن کامل «فولاد» و بخشی از «فخوز» از مدار مصرف، بیش از پیش نمایان شده است و ادامه این روند می‌تواند خطرات جدی برای تولیدکنندگان کنسانتره و گندله به همراه داشته باشد.

در واقع اگر به دلیل شرایط ایجادشده «کگل»، «کچاد» و «کگهر» نتوانند گندله تولیدی خود را به فروش برسانند و ناچار به دپوی این محصول شوند، فعالیت کارخانجات گندله‌سازی و نهایتا خطوط فرآوری و عملیات استخراج  از معادن این شرکت‌ها متوقف خواهد شد که این امر نه‌تنها فروش و تامین نقدینگی آن‌ها را تحت‌الشعاع قرار خواهد داد بلکه آسیب جدی به بدنه اقتصاد کشور وارد خواهد کرد.

بر این اساس و با توجه به اینکه طی سالیان اخیر، از یک سو همواره تاکید ویژه‌ای بر جایگزینی اقتصاد معدن با نفت شده است و از سوی دیگر هم‌اکنون کشور در شرایط حساس سیاسی و اقتصادی قرار دارد، می‌طلبد که دولت و ارگان‌های مربوطه تمهیدات لازم جهت تسهیل صادرات کارخانجات بزرگ معدنی کشور را علی‌رغم مواجهه با شرایط جنگی بیندیشند تا ضمن عرضه مازاد نیاز کنسانتره سنگ‌آهن و گندله در بازارهای خارجی، هم از دپوی آن‌ها در انبار کارخانجات جلوگیری شود و هم تامین نقدینگی لازم جهت ادامه فعالیت قطب‌های معدنی صورت پذیرد.

در این صورت می‌توان ضمن حفظ پایداری تولید در بالادست زنجیره آهن و فولاد، آرامش و توازن نسبی را در کارخانجات تولید آهن اسفنجی و شمش حفظ کرد و زمینه را برای تامین نیاز واحدهای تولید محصولات تخت و طویل فولادی اعم از ورق، میلگرد، نبشی و ناودانی و حضور موفق آن‌ها در بازارهای داخلی و صادراتی طی ماه‌های آتی فراهم ساخت.

انتهای پیام//