طلا هفته را صعودی آغاز کرد اما چرا عقب نشست؟

به گزارش نماد اقتصاد، بازار جهانی طلا هفته را با نشانه‌هایی از بهبود آغاز کرد. کاهش اولیه قیمت نفت و نرم‌تر شدن دلار آمریکا به فلز زرد فرصت داد تا در معاملات روز دوشنبه ۱۲ اکتبر، به بالاترین سطح خود در حدود یک هفته برسد. با این حال، این رشد چندان پایدار نبود و افزایش فشار فروش، قیمت را از اوج روزانه پایین کشید.

براساس آنچه در رویترز آمده است، بهای هر اونس طلای نقدی در ادامه معاملات دوشنبه با افت حدود ۰.۶ درصدی به محدوده چهار هزار و ۱۶۹ دلار رسید؛ در حالی که قیمت در ساعات ابتدایی روز تا بالاترین سطح خود از دوم اکتبر پیش رفته بود. قراردادهای آتی طلای آمریکا برای تحویل ماه دسامبر نیز با کاهش مشابهی در محدوده چهار هزار و ۱۹۱ دلار بسته شدند.

این رفت‌وبرگشت نشان داد که بازار طلا با وجود برخورداری از حمایت ناشی از نااطمینانی‌های ژئوپلیتیک، همچنان به تغییرات دلار و انتظارات پولی آمریکا حساس است. در چنین شرایطی، صعود اولیه قیمت را نمی‌توان به‌تنهایی نشانه آغاز یک روند افزایشی پایدار دانست.

در معاملات امروز سه‌شنبه ۱۳ اکتبر، طلا بار دیگر اندکی افزایش یافت. قیمت نقدی با رشد حدود ۰.۴ درصدی به چهار هزار و ۱۸۸ دلار و ۲۷ سنت رسید و قراردادهای آتی ماه دسامبر نیز در محدوده چهار هزار و ۲۱۳ دلار معامله شدند. این بازگشت محدود هم‌زمان با عقب‌نشینی قیمت نفت رخ داد؛ با این حال، بازار همچنان در انتظار داده‌های تورمی آمریکا باقی ماند.

دلار؛ رقیب اصلی طلا در بازارهای جهانی

یکی از مهم‌ترین عوامل عقب‌نشینی طلا، تقویت دلار آمریکا بود. شاخص دلار در روز گذشته با افزایش حدود ۰.۳۷ درصدی به ۱۰۲.۵۸ رسید؛ سطحی که بالاترین میزان آن از ماه آوریل ۲۰۲۵ محسوب می‌شد. افزایش تقاضا برای دلار در پی تشدید نگرانی‌های ژئوپلیتیک و انتظار برای انتشار داده‌های تورمی آمریکا، فشار مضاعفی بر بازار طلا وارد کرد.

رابطه دلار و طلا از دو مسیر بر قیمت اثر می‌گذارد. نخست، طلا در بازارهای جهانی عمدتا با دلار قیمت‌گذاری می‌شود؛ بنابراین تقویت دلار، خرید این فلز را برای سرمایه‌گذاران دارای ارزهای دیگر گران‌تر می‌کند و می‌تواند تقاضای بین‌المللی را کاهش دهد.

دوم، دلار در دوره‌های افزایش نااطمینانی اقتصادی و سیاسی، خود به مقصد سرمایه‌های محتاط تبدیل می‌شود. در چنین وضعیتی، طلا برای جذب سرمایه باید نه‌تنها با ریسک‌های بازار بلکه با جذابیت پول آمریکا نیز رقابت کند.

این همان تناقضی است که در معاملات اخیر دیده شد؛ افزایش تنش‌های منطقه‌ای از یک سو تقاضا برای دارایی‌های امن را تقویت کرد اما از سوی دیگر به رشد دلار انجامید و بخشی از حمایت طلا را از بین برد.

نفت؛ حمایت تورمی یا مانع رشد طلا؟

قیمت نفت دومین متغیر مهم در معادله کنونی بازار طلاست. افزایش بهای انرژی معمولا نگرانی‌ها درباره تورم را تشدید می‌کند و می‌تواند تقاضا برای طلا به‌عنوان پوششی در برابر کاهش قدرت خرید پول را افزایش دهد.

با این حال، همین افزایش قیمت نفت ممکن است بانک‌های مرکزی را به حفظ نرخ بهره بالا یا حتی تشدید سیاست پولی انقباضی ترغیب کند؛ عاملی که برای طلا چندان مطلوب نیست.

در روز دوشنبه، تشدید تنش‌های خاورمیانه، حملات منتسب به حوثی‌های یمن به عربستان و گزارش‌هایی درباره حمله به نفتکش‌ها، بازار انرژی را تحت تاثیر قرار داد. قیمت نفت برنت در بخشی از معاملات تا محدوده ۱۰۷ دلار در هر بشکه بالا رفت و نگرانی‌ها درباره اختلال در عرضه انرژی را افزایش داد.

اما روز سه‌شنبه قیمت نفت عقب نشست. بهای نفت برنت با کاهش ۱.۶۲ دلاری به ۱۰۵.۰۳ دلار در هر بشکه رسید و نفت وست‌تگزاس اینترمدیت آمریکا نیز با افت ۱.۶۶ دلاری در محدوده ۹۲.۰۸ دلار قرار گرفت. احتمال افزایش عرضه گازوئیل روسیه و ارزیابی معامله‌گران از وضعیت عرضه، بخشی از فشار افزایشی بازار نفت را تعدیل کرد.

کاهش قیمت نفت می‌تواند از مسیر تعدیل نگرانی‌های تورمی به نفع طلا عمل کند اما این رابطه قطعی نیست. اگر کاهش نفت به کاهش انتظارات نرخ بهره منجر نشود یا دلار همچنان قوی بماند، اثر حمایتی آن بر فلز زرد محدود خواهد بود.

بنابراین، برای تحلیل بازار طلا نمی‌توان تنها به صعود یا نزول نفت نگاه کرد بلکه باید دید تغییرات بازار انرژی چگونه بر انتظارات تورمی و تصمیم‌های احتمالی فدرال رزرو اثر می‌گذارد.

فدرال رزرو؛ متغیری که جهت بعدی بازار را تعیین می‌کند

در شرایط فعلی، انتظارات مربوط به سیاست پولی آمریکا یکی از مهم‌ترین عوامل تعیین‌کننده مسیر طلاست. سرمایه‌گذاران در انتظار انتشار شاخص قیمت مصرف‌کننده آمریکا برای ماه سپتامبر در روز چهارشنبه و شاخص قیمت تولیدکننده در روز پنجشنبه هستند. این داده‌ها می‌توانند تصویر روشن‌تری از شدت فشارهای تورمی ارائه دهند و بر ارزیابی بازار از تصمیم‌های بعدی فدرال رزرو اثر بگذارند.

اهمیت این داده‌ها از آنجا ناشی می‌شود که طلا برخلاف اوراق قرضه و سپرده‌های بهره‌دار، درآمد دوره‌ای ایجاد نمی‌کند. زمانی که بازار انتظار دارد نرخ بهره برای مدت طولانی‌تری بالا بماند، نگهداری دارایی‌های سودده می‌تواند جذاب‌تر شود و هزینه فرصت سرمایه‌گذاری در طلا افزایش یابد.

اظهارات اخیر بت همک، رئیس فدرال رزرو کلیولند، نیز بر این نگرانی افزوده است. او معتقد است فشارهای تورمی تنها به انرژی محدود نیست و افزایش هزینه‌ها در بخش‌هایی مانند تجهیزات الکترونیکی و ساخت‌وساز نیز ادامه دارد. از نگاه او، حرکت نسبتاً سریع به سمت سیاست پولی محدودکننده‌تر می‌تواند برای مهار تورم ضروری باشد.

در نتیجه، اگر داده‌های تورمی آمریکا فراتر از انتظار بازار منتشر شوند، احتمال تداوم سیاست پولی سخت‌گیرانه می‌تواند تقویت شود؛ اتفاقی که ممکن است از طریق رشد بازده اوراق و تقویت دلار، فشار تازه‌ای بر طلا وارد کند. در مقابل، کاهش تورم بیش از پیش‌بینی‌ها می‌تواند انتظارات مربوط به افزایش نرخ بهره را تعدیل کند و زمینه را برای احیای تقاضا در بازار فلز زرد فراهم آورد.

چرا ریسک‌های ژئوپلیتیک به‌تنهایی کافی نیستند؟

طلا در دوره‌های بحران معمولا از تقاضای پناهگاه امن برخوردار می‌شود اما شدت این اثر به واکنش هم‌زمان بازار ارز، اوراق قرضه و انتظارات سیاست پولی بستگی دارد.

در شرایط کنونی، تنش‌های خاورمیانه از ظرفیت حمایت از طلا برخوردارند اما هم‌زمان می‌توانند قیمت انرژی را بالا ببرند و نگرانی از تورم را تشدید کنند. اگر این نگرانی‌ها احتمال افزایش نرخ بهره را تقویت کنند، بخشی از تقاضای امن برای طلا ممکن است تحت تاثیر جذابیت دلار و دارایی‌های بهره‌دار قرار گیرد.

از سوی دیگر، بازارها صرفا به اخبار منتشرشده واکنش نشان نمی‌دهند بلکه انتظارات پیشین و میزان پیش‌بینی‌پذیری تحولات نیز در قیمت‌ها منعکس می‌شود. به همین دلیل، حتی در فضای پرریسک ژئوپلیتیک، طلا ممکن است با افت قیمت مواجه شود؛ به‌ویژه زمانی که دلار تقویت شده یا سرمایه‌گذاران در انتظار داده‌های اقتصادی مهم، از معاملات پرریسک فاصله می‌گیرند.

چشم‌انداز طلا؛ بازار در انتظار سیگنال تورمی

در کوتاه‌مدت، انتشار داده‌های تورمی آمریکا می‌تواند مهم‌ترین محرک بازار جهانی طلا باشد. نتیجه این داده‌ها مشخص می‌کند که آیا نگرانی درباره ماندگاری تورم و تداوم سیاست پولی انقباضی تشدید می‌شود یا فضای بیشتری برای کاهش فشار نرخ بهره به وجود می‌آید.

اگر تورم بالاتر از انتظار باشد، تقویت دلار و افزایش احتمال سیاست پولی سخت‌گیرانه‌تر می‌تواند مانع رشد پایدار طلا شود. در مقابل، داده‌های ضعیف‌تر از پیش‌بینی ممکن است از مسیر تضعیف دلار و تعدیل انتظارات نرخ بهره به بهبود قیمت فلز زرد کمک کند.

با این حال، مسیر نفت و تحولات ژئوپلیتیک همچنان می‌توانند این معادله را تغییر دهند. کاهش تنش‌ها و افت پایدار قیمت انرژی احتمالاً از نگرانی‌های تورمی می‌کاهد؛ در حالی که تشدید درگیری‌ها ممکن است تقاضا برای دارایی‌های امن را افزایش دهد؛ هرچند نتیجه نهایی به واکنش دلار و بازار اوراق بستگی خواهد داشت.

در مجموع، عقب‌نشینی طلا پس از صعود ابتدای هفته را باید نتیجه برخورد سه نیروی اصلی دانست. تقاضای ناشی از نااطمینانی، فشار دلار قدرتمند و نگرانی از تداوم نرخ‌های بهره بالا. تا زمانی که داده‌های تورمی آمریکا منتشر نشوند و تصویر روشن‌تری از مسیر فدرال رزرو شکل نگیرد، نوسان قیمت طلا میان این نیروها ادامه خواهد داشت؛ بازاری که در آن، خبرهای ژئوپلیتیک به‌تنهایی برای تعیین جهت حرکت قیمت کافی نیستند.