نقشه راه ایمینو برای گذار به «معدن ۵.۰»/ ضرورتی راهبردی برای آینده صنایع معدنی ایران

به گزارش «نماد اقتصاد»، مجید وفایی‌فرد با اشاره به تحولات جهانی، این گذار را که بر محورهای «انسان‌محوری»، «پایداری» و «تاب‌آوری» استوار است، ضرورتی استراتژیک برای حفظ رقابت‌پذیری، جذب سرمایه‌گذاری مسئولانه و تضمین مجوز اجتماعی فعالیت در بخش معدن و صنایع معدنی ایران برشمرد و آن را گامی نوین در جهت ارتقای جایگاه این صنعت در آینده دانست.

وی با اشاره به تحولات جهانی در صنعت، از لزوم عبور صنایع معدنی کشور از پارادایم صنعت ۴.۰ به سمت «معدن ۵.۰» خبر داد و افزود: این گذار که بر محورهای «انسان‌محوری»، «پایداری» و «تاب‌آوری» استوار است، دیگر یک انتخاب نیست بلکه ضرورتی استراتژیک برای حفظ رقابت‌پذیری، جذب سرمایه‌گذاری مسئولانه و تضمین مجوز اجتماعی فعالیت در بخش معدن و صنایع معدنی ایران محسوب می‌شود.

مجری طرح ایمینو چالش‌های پیش‌روی این تحول در اقتصاد در حال توسعه مانند ایران را چندوجهی خواند و مطرح کرد: ابهام مفهومی در تعریف صنعت ۵.۰، وجود سیستم‌های قدیمی و شکاف‌های سیاستی و همچنین ماهیت ناهمگون بازیگران این بخش، موانع جدی در مسیر به شمار می‌آیند. رویکرد یکسان برای همه در این گذار امکان‌پذیر نیست و نیازمند راه‌حل‌های متناسب با ابعاد و واقعیت‌های اقتصادی هر بازیگر هستیم.

وفایی‌فرد با تشریح اهداف پروژه تحلیل بنیادی گذار به «معدن ۵.۰» در ایران، اظهار داشت: هدف اصلی این تحقیق، ارائه اطلاعات ملموس و عملی برای فعالان این حوزه است. ما ابتدا ماهیت صنعت ۵.۰ و الزامات آن برای ذی‌نفعان ایرانی را قابل‌فهم خواهیم کرد و سپس با ترسیم تصویری دقیق از بخش معدن کشور، راه‌حل‌های عملیاتی و رویکردهای استراتژیک برای ارتقای این صنعت را تدوین خواهیم کرد.

وی در پایان به دستاوردهای کلان این پروژه اشاره کرد و یادآور شد: این تحقیق یک چارچوب مفهومی بومی برای «معدن ۵.۰» ایجاد می‌کند، ماتریسی از چالش‌ها ارائه می‌دهد و فهرستی از موضوعات سیاستی را برای ایمیدرو تدوین خواهد کرد تا گامی موثر در جهت تکامل فناوری، مسئولیت‌پذیری و تاب‌آوری صنایع معدنی مطابق با اصول صنعت ۵.۰ برداشته شود.

انتهای پیام//