بازارهای جهانی در هفته پیش‌رو چه مسیری خواهند داشت؟

به گزارش نماد اقتصاد، بازارهای جهانی در هفته پیش رو، ۱۷ تا ۲۳ اوت ۲۰۲۶، در شرایطی وارد مرحله جدید معاملات می‌شوند که هم‌زمان چند نیروی متضاد در حال تعیین مسیر قیمت‌ها هستند.

از یک سو، کاهش شتاب برخی شاخص‌های اقتصادی آمریکا احتمال توقف افزایش نرخ بهره فدرال رزرو را تقویت کرده و از دارایی‌های ریسکی حمایت می‌کند. از سوی دیگر، نفت در محدوده بالای ۸۰ دلار، ریسک‌های ژئوپلیتیکی و بازده بالای اوراق خزانه آمریکا همچنان می‌توانند مانع شکل‌گیری یک موج صعودی قدرتمند در بازارها شوند. در چنین شرایطی، مسیر طلا، نفت، دلار و بورس‌های جهانی بیش از هر زمان دیگری به داده‌های اقتصادی و تحولات ژئوپلیتیکی وابسته خواهد بود.

بازارها در نقطه تصمیم؛ فرود نرم یا بازگشت تورم؟

مهم‌ترین پرسش بازارهای جهانی در هفته پیش‌رو این است که اقتصاد آمریکا در حال حرکت به سمت یک فرود نرم است یا کاهش تقاضا می‌تواند به نشانه‌ای از ورود اقتصاد به دوره‌ای ضعیف‌تر تبدیل شود.

در هفته گذشته، کاهش خرده‌فروشی آمریکا و تعدیل انتظارات مربوط به افزایش نرخ بهره، از بازار سهام حمایت کرد. با این حال، رشد قیمت نفت یک ریسک جدید ایجاد کرده است. اگر انرژی گران باعث افزایش مجدد تورم شود، فدرال رزرو برای کاهش نرخ‌های بهره با محدودیت بیشتری مواجه خواهد شد. به همین دلیل، بازار در هفته پیش‌رو بیش از آنکه صرفا به نرخ تورم نگاه کند، به ترکیب تورم، رشد اقتصادی و بازار کار توجه خواهد داشت.

فدرال رزرو؛ مهم‌ترین موتور نوسان بازار

یکی از مهم‌ترین رویدادهای هفته، انتشار صورت‌جلسه نشست قبلی فدرال رزرو خواهد بود. بازار در حال حاضر به دنبال نشانه‌هایی درباره اختلاف‌نظر اعضای کمیته بازار آزاد فدرال رزرو و ارزیابی آن‌ها از مسیر تورم و رشد اقتصادی است.

اگر صورت‌جلسه نشان دهد اعضای بیشتری به سمت کاهش نرخ بهره متمایل شده‌اند، احتمالا بازده اوراق خزانه کاهش می‌یابد؛ دلار تحت فشار قرار می‌گیرد؛ طلا تقویت می‌شود و سهام فناوری و شرکت‌های رشدی مورد توجه قرار می‌گیرند. در مقابل، اگر لحن فدرال رزرو نسبت به تورم همچنان تهاجمی باشد، بازار می‌تواند با افزایش بازده اوراق و تقویت دلار مواجه شود.

نرخ بهره؛ متغیری با اثر زنجیره‌ای

اهمیت نرخ بهره فقط به بازار اوراق محدود نیست. نرخ بهره آمریکا در واقع یکی از مهم‌ترین متغیرهای تعیین‌کننده هزینه سرمایه در اقتصاد جهانی است.

کاهش نرخ بهره مورد انتظار، ارزش فعلی جریان‌های نقدی شرکت‌ها را افزایش داده و معمولا به نفع سهام رشدی و فناوری تمام می‌شود. در مقابل، نرخ‌های بالاتر می‌تواند ارزش‌گذاری این شرکت‌ها را تحت فشار قرار دهد. از همین رو، بازار سهام در هفته جاری احتمالا واکنش شدیدی به هرگونه تغییر در انتظارات نرخ بهره نشان خواهد داد.

نفت؛ مهم‌ترین متغیر پرریسک هفته

نفت در هفته گذشته یکی از بزرگ‌ترین محرک‌های بازارهای جهانی بود و برنت در محدوده بالای ۸۰ دلار قرار گرفت. اکنون پرسش اصلی این است که آیا این افزایش قیمت پایدار خواهد بود یا بخش مهمی از پریمیوم ژئوپلیتیک از بازار نفت خارج می‌شود.

سناریوی اول؛ کاهش تنش‌ها

در صورت کاهش تنش‌های منطقه‌ای و بهبود چشم‌انداز عرضه، نفت می‌تواند بخشی از رشد اخیر خود را پس بگیرد. کاهش نفت در این سناریو می‌تواند اثر مثبتی بر بازار سهام کشورهای واردکننده انرژی داشته باشد و نگرانی‌های تورمی را نیز کاهش دهد.

سناریوی دوم؛ تشدید ریسک عرضه

در مقابل، هرگونه تشدید تنش در خاورمیانه یا افزایش نگرانی درباره مسیر انتقال نفت از منطقه می‌تواند قیمت برنت را دوباره به سمت سطوح بالاتر هدایت کند. این سناریو برای اقتصاد جهانی خطرناک‌تر است زیرا افزایش قیمت انرژی می‌تواند هم‌زمان باعث افزایش تورم و کاهش قدرت خرید مصرف‌کنندگان شود. در چنین شرایطی، بانک‌های مرکزی برای کاهش نرخ بهره با محدودیت مواجه خواهند شد.

طلا؛ آیا موج صعودی ادامه پیدا می‌کند؟

طلا هفته گذشته همچنان از تقاضای سرمایه‌گذاران بهره برد و ورود سرمایه به صندوق‌های طلا نیز نشان داد تقاضای سرمایه‌گذاری برای این فلز همچنان بالاست. در هفته پیش‌رو، سه عامل برای طلا اهمیت ویژه‌ای خواهد داشت:

نخست، نرخ بهره آمریکا.
کاهش نرخ بهره مورد انتظار، هزینه فرصت نگهداری طلا را کاهش می‌دهد.

دوم، دلار.
تضعیف دلار معمولا به نفع طلاست.

سوم، ریسک ژئوپلیتیک.
هرچه نااطمینانی سیاسی بیشتر شود، تقاضا برای دارایی‌های امن افزایش می‌یابد.

اگر دلار تضعیف شود، بازده اوراق کاهش یابد و ریسک‌های ژئوپلیتیکی پابرجا بماند، طلا می‌تواند در هفته پیش‌رو به حرکت صعودی خود ادامه دهد اما اگر داده‌های اقتصادی آمریکا قوی‌تر از انتظار منتشر شوند و بازده اوراق افزایش یابد، احتمال اصلاح کوتاه‌مدت قیمت طلا افزایش خواهد یافت.

دلار؛ هفته‌ای حساس برای ارز آمریکا

دلار هفته گذشته تحت تاثیر داده‌های ضعیف‌تر مصرف‌کننده آمریکا قرار گرفت و در هفته پیش‌رو، مسیر دلار تا حد زیادی به دو عامل انتظارات نرخ بهره فدرال رزرو و عملکرد اقتصاد آمریکا. وابسته خواهد بود.

اگر داده‌های اقتصادی ضعیف شوند و احتمال کاهش نرخ بهره افزایش پیدا کند، شاخص دلار می‌تواند تحت فشار قرار گیرد. در مقابل، انتشار داده‌های قدرتمند اقتصادی یا موضع انقباضی‌تر فدرال رزرو می‌تواند به تقویت دلار منجر شود.

تضعیف دلار معمولا برای بازار کالاها یک سیگنال مثبت است. طلا، نقره و برخی فلزات صنعتی می‌توانند از کاهش ارزش دلار بهره ببرند. از سوی دیگر، دلار ضعیف‌تر می‌تواند شرایط مالی اقتصادهای نوظهور را نیز تا حدی تسهیل کند؛ موضوعی که از منظر بازارهای جهانی اهمیت بالایی دارد.

بورس‌های جهانی؛ ادامه صعود یا آغاز اصلاح؟

بازار سهام آمریکا هفته گذشته توانست در نزدیکی سطوح رکوردی باقی بماند اما برای ادامه روند صعودی با یک چالش مهم مواجه است؛ ارزش‌گذاری بالا در مقابل چشم‌انداز کاهش رشد اقتصادی.

اگر نرخ بهره مورد انتظار کاهش یابد و سودآوری شرکت‌ها همچنان قدرتمند باقی بماند، بازار می‌تواند به رشد خود ادامه دهد اما اگر نفت گران شود، بازده اوراق افزایش پیدا کند و داده‌های اقتصادی نیز ضعف بیشتری نشان دهند، احتمال اصلاح بازار افزایش خواهد یافت.

فناوری همچنان در کانون توجه

سهام فناوری و شرکت‌های مرتبط با هوش مصنوعی، همچنان یکی از اصلی‌ترین محرک‌های شاخص «NASDAQ» هستند. با این حال، در هفته پیش‌رو بازار به دنبال پاسخ این پرسش خواهد بود که آیا رشد سودآوری این شرکت‌ها می‌تواند ارزش‌گذاری بالای آنها را توجیه کند یا خیر.

در صورت کاهش نرخ بهره، احتمالا سهام فناوری دوباره در کانون توجه قرار می‌گیرد اما افزایش بازده اوراق می‌تواند فشار مضاعفی بر این گروه وارد کند.

بازار اوراق؛ سیگنال مهم‌تر از شاخص‌های سهام؟

یکی از بخش‌هایی که در هفته جاری باید با دقت بیشتری رصد شود، بازار اوراق خزانه آمریکا است. بازده اوراق ۱۰ ساله آمریکا در هفته گذشته در محدوده بالای ۴.۶ درصد باقی ماند. اگر این نرخ به سمت سطوح بالاتر حرکت کند، می‌تواند به یک عامل محدودکننده برای رشد سهام تبدیل شود.

در واقع، بازار سهام برای ادامه روند صعودی نیازمند آن است که بازده اوراق یا حداقل در سطوح فعلی تثبیت شود. افزایش سریع بازده اوراق می‌تواند سرمایه را از دارایی‌های پرریسک به سمت اوراق بدون ریسک سوق دهد.

اروپا و آسیا؛ اثرپذیری از نفت و دلار

بازارهای اروپایی در هفته پیش‌رو بیش از سایر بازارها نسبت به قیمت انرژی حساس خواهند بود. اروپا به دلیل وابستگی قابل توجه به واردات انرژی، در صورت تداوم قیمت‌های بالای نفت با فشار بیشتری از ناحیه تورم مواجه خواهد شد.

در آسیا نیز عملکرد چین، مسیر سیاست پولی ژاپن و وضعیت صادرات منطقه اهمیت خواهد داشت؛ به‌ویژه هرگونه نشانه از کاهش تقاضای چین می‌تواند برای بازار فلزات صنعتی و کالاهای پایه سیگنال منفی ایجاد کند.

سه سناریو برای بازارهای جهانی

سناریوی اول؛ «ریسک‌پذیری»

در این سناریو، تنش‌های ژئوپلیتیکی کاهش پیدا می‌کند؛ نفت عقب‌نشینی می‌کند و فدرال رزرو موضعی متمایل به کاهش نرخ بهره اتخاذ می‌کند. در این بین، برندگان احتمالی سهام، فناوری، بازارهای نوظهور و برخی فلزات خواهند بود.

سناریوی دوم؛ «تورم انرژی»

در این وضعیت، نفت در سطوح بالا تثبیت شده و ریسک عرضه افزایش می‌یابد و برندگان احتمالی، نفت و طلا و بازندگان احتمالی، سهام شرکت‌های حساس به نرخ بهره و اقتصادهای واردکننده انرژی خواهند بود.

سناریوی سوم؛ «شوک رشد»

در این سناریو، داده‌های اقتصادی آمریکا و چین ضعیف‌تر از انتظار منتشر می‌شوند و نگرانی از کاهش رشد اقتصاد جهانی افزایش می‌یابد. در چنین شرایطی، احتمالا سرمایه به سمت دارایی‌های امن حرکت خواهد کرد و بازار سهام و فلزات پایه تحت فشار قرار می‌گیرند.

چشم‌انداز هفته پیش‌رو؛ بازار در انتظار یک محرک جدید

برآیند شرایط فعلی نشان می‌دهد بازارهای جهانی در نقطه‌ای قرار گرفته‌اند که روند آینده دیگر صرفا با نرخ تورم یا تصمیم فدرال رزرو تعیین نمی‌شود. اکنون نفت و ژئوپلیتیک به همان اندازه سیاست پولی اهمیت پیدا کرده‌اند.

اگر نفت از محدوده‌های فعلی عقب‌نشینی کند و فدرال رزرو سیگنال ملایم‌تری ارسال کند، فضای مناسبی برای ادامه رشد بازار سهام و طلا ایجاد خواهد شد. در مقابل، جهش دوباره نفت و افزایش بازده اوراق می‌تواند یکی از جدی‌ترین تهدیدها برای روند صعودی فعلی بازارها باشد.

انتهای پیام//