فولاد سنگان؛ حلقه راهبردی زنجیره تامین فولاد مبارکه

به گزارش نماد اقتصاد، محمدمهدی روانفر با اشاره به ظرفیت‌های عظیم منطقه معدنی سنگان، مهم‌ترین موانع توسعه صنایع معدنی به عنوان پیش‌نیاز کلیدی صنعت فولاد کشور را محدودیت‌های زیرساختی، ضعف شبکه حمل‌ونقل، ناترازی انرژی و ضرورت اصلاح نظام حکمرانی زنجیره معدن و فولاد عنوان کرد و گفت: تحقق تنها حدود ۵۰ درصد از برنامه تولید مجتمع سنگ آهن سنگان به عنوان تامین‌کننده خوراک سنگ‌آهن صنایع معدنی و کارخانجات فرآوری مستقر در منطقه معدنی سنگان، نشان‌دهنده وجود چالش‌های ساختاری است که بدون رفع آن‌ها، دستیابی به اهداف توسعه‌ای صنعت فولاد امکان‌پذیر نخواهد بود.

وی درباره وضعیت این شرکت، چالش‌های پیش‌روی صنایع معدنی و کارخانجات فرآوری منطقه سنگان و چشم‌انداز توسعه این بخش، اظهار داشت: با وجود آسیب‌هایی که در مقاطعی به برخی زیرساخت‌های کشور و واحدهای بزرگ فولادی ازجمله فولاد مبارکه وارد شد، شرکت صنایع معدنی فولاد سنگان با اتکا به مدیریت منسجم، برنامه‌ریزی عملیاتی و هماهنگی موثر با گروه فولاد مبارکه توانست روند تولید خود را بدون وقفه ممکن ادامه دهد.

عضو هیئت‌ مدیره شرکت صنایع معدنی فولاد سنگان مطرح کرد: فولاد سنگان یکی از حلقه‌های راهبردی زنجیره ارزش گروه فولاد مبارکه محسوب می‌شود و پایداری تولید در این مجموعه، ارتباط مستقیمی با استمرار فعالیت کل زنجیره دارد. اگر هماهنگی و هم‌افزایی میان شرکت و گروه وجود نداشت، مدیریت شرایط دشوار و حفظ جریان تولید امکان‌پذیر نبود.

توسعه سنگان بدون تکمیل زیرساخت‌های حمل‌ونقل ممکن نیست

روانفر با اشاره به ظرفیت‌های معدنی منطقه سنگان، بیان کرد: این منطقه از مهم‌ترین قطب‌های معدنی کشور شناخته می‌شود اما موقعیت جغرافیایی آن موجب شده است هزینه و زمان انتقال مواد اولیه و محصولات به مراکز مصرف مواد معدنی و مبادی صادراتی افزایش یابد. از این‌ رو، توسعه زیرساخت‌های حمل‌ونقل، به‌ویژه شبکه ریلی صرفا یک مطالبه صنعتی نیست بلکه پیش‌شرط توسعه پایدار منطقه و افزایش بهره‌وری کل زنجیره معدن و فولاد به شمار می‌رود.

وی خاطرنشان کرد: امروز بخش قابل‌توجهی از ظرفیت تولید منطقه معدنی و صنعتی سنگان به دلیل محدودیت‌های لجستیکی بالفعل نشده است؛ در حالی که توان تولیدی در این منطقه قویا قابل ارتقاست. امکانات موجود حمل‌ونقل عمدتا پاسخ‌گوی تولید فعلی واحدهای مستقر در منطقه است؛ در حالی که با توسعه زیرساخت‌های ریلی و لجستیکی، ظرفیت تولید و جابه‌جایی مواد معدنی به‌ مراتب فراتر از وضعیت کنونی خواهد بود.

عضو هیئت‌ مدیره شرکت صنایع معدنی فولاد سنگان با اشاره به اقدامات انجام‌شده برای رفع برخی گلوگاه‌های حمل‌ونقل، تصریح کرد: طی سال‌های گذشته با همکاری فولاد سنگان، شرکت راه‌آهن و سایر نهادهای ذی‌ربط، بخشی از محدودیت‌های موجود برطرف شد اما این اقدامات متناسب با سرعت توسعه صنعت نبوده است. به همین دلیل برای جلوگیری از اختلال در زنجیره تامین، بخشی از حمل محصولات از طریق جاده انجام می‌شود و‌ سرمایه‌گذاری فولاد سنگان در حمل‌ونقل جاده‌ای ( ۵۰۰ دستگاه کامیون )، راهکاری بود که اگرچه بخشی از محدودیت را برطرف می‌کند اما جایگزین توسعه حمل‌ونقل ریلی نخواهد بود.

روانفر تاکید کرد: اجرای پروژه‌های بزرگ زیرساختی مستلزم سرمایه‌گذاری‌های کلان است و بدون مشارکت موثر دولت، وزارت راه و شهرسازی و شرکت راه‌آهن، تکمیل شبکه حمل‌ونقل مورد نیاز منطقه امکان‌پذیر نخواهد بود.

وی با اشاره به جایگاه شرکت صنایع معدنی فولاد سنگان در زنجیره فولاد کشور، اظهار داشت: فولاد سنگان، یکی از مهم‌ترین سرمایه‌گذاری‌های راهبردی فولاد مبارکه در بخش بالادستی زنجیره است و نقش تعیین‌کننده‌ای در تامین پایدار مواد اولیه این گروه صنعتی ایفا می‌کند.

به گفته عضو هیئت‌ مدیره شرکت صنایع معدنی فولاد سنگان، ساختار یکپارچه گروه فولاد مبارکه که شرکت‌های معدنی و صنعتی را در قالب یک زنجیره منسجم به یکدیگر متصل کرده، موجب شده امنیت تامین مواد اولیه افزایش یابد و در دوره‌های بحرانی، کمترین اختلال در روند تولید ایجاد شود. بر همین اساس، فولاد سنگان برخلاف بسیاری از تولیدکنندگان، دغدغه‌ای در زمینه بازار فروش محصولات ندارد زیرا تولید آن مستقیما در زنجیره مصرف فولاد مبارکه مورد استفاده قرار می‌گیرد.

اصلاح حکمرانی زنجیره معدن و فولاد یک ضرورت است

روانفر یکی از چالش‌های اساسی صنعت معدن و فولاد را نحوه حکمرانی این زنجیره دانست و بیان کرد: سرعت تحولات بازار و تغییرات عرضه و تقاضا، به‌ مراتب بیشتر از سرعت اصلاح مقررات و سیاست‌های تنظیم‌گری است و همین موضوع موجب ایجاد عدم تعادل در زنجیره تامین می‌شود.

وی ادامه داد: مدل فعلی که در آن دولت به‌ طور مستقیم نقش تنظیم‌کننده روابط میان بخش معدن و مصرف‌کنندگان را برعهده دارد، متناسب با شرایط امروز صنعت از انعطاف لازم برخوردار نیست. تجربه کشورهای موفق نیز نشان می‌دهد هرچه ارتباط میان استخراج‌کنندگان و مصرف‌کنندگان نهایی مواد معدنی عمیق‌تر و عملیاتی‌تر باشد، پایداری زنجیره افزایش خواهد یافت.

عضو هیئت‌ مدیره شرکت صنایع معدنی فولاد سنگان پیشنهاد کرد که شرکت‌های بزرگ مصرف‌کننده مواد معدنی در قالب کنسرسیوم‌های تخصصی در فرآیند اکتشاف، استخراج و مدیریت معدن سنگان مشارکت فعال داشته باشند تا ضمن افزایش امنیت تامین، امکان مدیریت بهتر کیفیت، کمیت و زمان‌بندی عرضه مواد اولیه مورد نیاز فولادسازان بیش از قبل فراهم شود.

روانفر اظهار داشت: تحقق تنها حدود ۵۰ درصد از برنامه تولید کمی و کیفی مجتمع بزرگ سنگ آهن سنگان طی سال گذشته، به‌ خوبی نشان داد که چالش اصلی منطقه محدودیت‌های زیرساختی، ناترازی انرژی و ضرورت اصلاح نظام حکمرانی زنجیره معدن و صنایع معدنی است است. تا زمانی که این موانع برطرف نشود، دستیابی به اهداف برنامه‌ریزی‌شده تولید کماکان با محدودیت جدی مواجه خواهد بود.

ناترازی انرژی همچنان یکی از مهم‌ترین موانع تولید است

وی با اشاره به محدودیت‌های انرژی، اظهار داشت: قطعی‌ها و محدودیت‌های برق و گاز طی سال‌های اخیر، آثار قابل‌توجهی بر تولید واحدهای فولادی داشته است. تولید پایدار در این صنعت بدون دسترسی پایدار به انرژی امکان‌پذیر نیست و این موضوع باید هم‌زمان با توسعه زیرساخت‌های حمل‌ونقل و اصلاح زنجیره تامین در دستور کار سیاست‌گذاران قرار گیرد.

عضو هیئت‌ مدیره شرکت صنایع معدنی فولاد سنگان ادامه داد: بخشی از ظرفیت تولید کشور صرفا به دلیل ناترازی انرژی محقق نمی‌شود. اگر این مسئله را در کنار محدودیت‌های لجستیکی قرار دهیم، فاصله میان ظرفیت اسمی و تولید واقعی افزایش یافته و تحقق اهداف کلان صنعت فولاد نیز کماکان با چالش روبه‌رو خواهد بود.

توسعه بخش معدن، پیش‌نیاز تحقق اهداف صنعت فولاد

روانفر درباره برنامه‌های توسعه‌ای صنعت فولاد، اظهار داشت: طی سال‌های گذشته، سرمایه‌گذاری‌های قابل‌توجهی در توسعه ظرفیت‌ صنعت فولاد انجام شده است اما همچنان میان ظرفیت هدف‌گذاری‌شده ۵۵ میلیون تنی و تولید واقعی کشور که در محدوده ۳۲ تا ۳۳ میلیون تن بوده، فاصله قابل‌توجهی وجود دارد.

وی دلیل اصلی این فاصله را تکمیل نشدن زنجیره بالادستی عنوان کرد و افزود: تحقق اهداف ملی صنعت پیشروان فولاد زمانی میسر خواهد شد که هم‌زمان باسرمایه‌گذاری کافی در حوزه معدن، اکتشاف، استخراج، توازن در ظرفیت میان واحدهای کنسانتره‌سازی، گندله‌سازی و اسفنجی و زیرساخت‌های حمل‌ونقل و تامین انرژی نیز انجام شود. بدون توسعه متوازن این حلقه‌ها، ظرفیت اسمی صنعت هرگز به ظرفیت عملیاتی تبدیل نخواهد شد.

عضو هیئت‌ مدیره شرکت صنایع معدنی فولاد سنگان با بیان اینکه توسعه معدن، موتور محرک کل اقتصاد صنعتی کشور است، مطرح کرد: هر میزان افزایش ظرفیت تولید فولاد، نیازمند رشد متناسب در بخش معدن و تامین مواد اولیه است، به همین دلیل سرمایه‌گذاری در صنایع معدنی، انرژی و حمل‌ونقل، در واقع سرمایه‌گذاری برای توسعه کل اقتصاد کشور محسوب می‌شود.

سرمایه‌گذاری در زنجیره معدن، سرمایه‌گذاری پایدار است

روانفر سرمایه‌گذاری‌های انجام‌شده در فولاد سنگان و فولاد مبارکه را نمونه‌ای از سرمایه‌گذاری‌های پایدار دانست و گفت: سرمایه‌گذاری در واحدهای کنسانتره و گندله زمانی بیشترین اثربخشی را دارد که مستقیما به زنجیره مصرف متصل باشد. چنین سرمایه‌گذاری‌هایی علاوه بر پایداری تولید، از منظر اقتصادی نیز بازدهی مطمئن‌تری دارند زیرا بر پایه نیاز واقعی بازار و زنجیره ارزش انجام شده‌اند.

وی در ادامه با اشاره به ظرفیت‌های معدنی کشور، اظهار داشت: ایران از نظر تنوع و ذخایر معدنی در شمار کشورهای برخوردار جهان قرار دارد اما بخش مهمی از این ظرفیت‌ها هنوز به مرحله اکتشاف یا بهره‌برداری اقتصادی نرسیده است. در صورت تسهیل دسترسی به فناوری‌های نوین، جذب سرمایه‌گذاری و گسترش ارتباط با بازارهای بین‌المللی، ظرفیت رشد صنعت معدن ایران بسیار فراتر از وضعیت فعلی خواهد بود.

عضو هیئت‌ مدیره شرکت صنایع معدنی فولاد سنگان خاطرنشان کرد: بهره‌گیری از فناوری‌های نوین اکتشاف و استخراج علاوه بر افزایش تولید، موجب کاهش هزینه‌ها، ارتقای بهره‌وری و استفاده بهینه‌تر از ذخایر معدنی خواهد شد و در نهایت منافع آن به کل اقتصاد کشور بازخواهد گشت.

توسعه معدن؛ پیشران اشتغال و توسعه منطقه‌ای

روانفر با تاکید بر آثار اقتصادی و اجتماعی توسعه معادن، گفت: هر پروژه معدنی علاوه بر اشتغال مستقیم، زمینه ایجاد هزاران فرصت شغلی غیرمستقیم در حوزه‌های خدمات، حمل‌ونقل، بازرگانی، مسکن و توسعه شهری را فراهم می‌کند. از این منظر، توسعه معدن صرفا یک موضوع صنعتی نیست بلکه با توسعه متوازن منطقه‌ای، ارتقای شاخص‌های اجتماعی و افزایش امنیت اقتصادی کشور نیز ارتباط مستقیم دارد.

وی در پایان یادآور شد: دستیابی به توسعه پایدار در صنایع معدنی و فولادی، مستلزم نگاه یکپارچه به کل زنجیره، از اکتشاف و استخراج تا فرآوری،حمل‌ونقل، تامین انرژی و بازار است. هر اندازه این زنجیره منسجم‌تر و هماهنگ‌تر مدیریت شود، امکان افزایش تولید، توسعه اشتغال، جذب سرمایه‌گذاری و تحقق اهداف کلان اقتصادی کشور نیز بیش از پیش فراهم خواهد شد.

انتهای پیام//