بازار نفت آسیا در خدمت ایران

به گزارش نماد اقتصاد، حسین امیری/براساس گزارش‌ها شماری از پالایشگاه‌های خصوصی چین معروف به «تی‌پات»که به‌تازگی مجوزهای واردات جدید از سوی پکن دریافت کرده‌اند، در پی کاهش بهای نفت در روز چهارشنبه به‌دنبال خریدهای فوری نفت خام از ایران هستند.

طبق گزارش‌ها، قیمت نفت برنت روز چهارشنبه به زیر ۱۰۰ دلار در هر بشکه نزول کرد و در مقطعی به حوالی ۹۰ دلار رسید، رقم‌هایی که از اوایل ماه مارس بی‌سابقه بوده است. این کاهش قیمت هم‌زمان با اعلان توافق آتش‌بس موقت دو هفته‌ای از سوی دونالد ترامپ و شرط بازگشایی امن تنگه هرمز گزارش شده است.

یکی از بازیگران بازار که با معاملات نفت ایران آشناست گفت که «صبح امروز درخواست‌های استعلام متعددی ثبت شد» و یکی دیگر از معامله‌گران هشدار داد که اگرچه تقاضای استعلام بالا رفته، تا این لحظه قراردادهای زیادی نهایی نشده چرا که قیمت‌ها هنوز به سطوح پیش از تنش بازنگشته است.

دولت چین روز جمعه سوم آوریل بسته‌ای از سهمیه‌های وارداتی نفت خام را به پالایشگاه‌های مستقل تخصیص داد؛ رقمی در حدود ۵۵ میلیون تن، که به‌معنای پتانسیل ورود بیش از ۴۰۰ میلیون بشکه نفت به بازار چین است.

تحلیلگران می‌گویند این اقدام می‌تواند توان خرید «تی‌پات‌ها» را افزایش داده و آن‌ها را برای پذیرش محموله‌های اضطراری تشویق کند.

به طور کلی، بازار در واکنش به تنش منطقه‌ای دستخوش نوسان شد؛ با این حال آنچه در این دوره کوتاه‌مدت محسوس بود، افزایش تمایل برخی خریداران مستقل برای ورود به معاملات ایران با قیمت‌ها و شرایطی رقابتی‌تر بود.

به گفته منابع تجاری، ایران با انعطاف در قیمت‌گذاری و تسهیل پرداخت و ارسال نفت از طریق تنگه هرمز که به روی دشمنان بسته بود، توانست خریدارانی را جذب کند. همچنین عامنه بکر، تحلیلگر ارشد کپلر در توئیتی در شبکه اجتماعی خود نوشت:۱۷۲میلیون بشکه نفت خام و فرآورده‌های نفتی در ۱۸۲ کشتی در خلیج فارس در انتظار مجوز عبور از تنگه هرمز هستند.

با احتساب ۲ میلیون دلار عوارض هر کشتی برای عبور از تنگه، ایران ۳۶۴ میلیون دلار درآمد خواهد داشت.

از منظر بازار انرژی، استقبال خریداران مستقل از نفت ایران توضیح‌پذیر است. در زمان آشفتگی عرضه، بازیگران کوچک‌تر بازار بیشتر به دنبال محموله‌های فوری و با قیمت پایین‌تر می‌روند تا خطوط تولید خود را فعال نگه دارند؛ در نتیجه عرضهٔ مقطعی و با تخفیف می‌تواند تقاضای پنهان را فعال کند. همچنین برخی واسطه‌ها و مسیرهای لجستیکی جایگزین که در معاملات بین‌المللی مرسوم‌اند، به فروش سریع‌تر محموله‌ها کمک کرده‌اند؛ هرچند این سازوکارها معمولاً با هزینه‌های بالاتر بیمه و ریسک حقوقی همراه است.

از منظر اقتصادی، ورود ارز حاصل از این فروش مقطعی می‌تواند کمک فوری به تأمین ارزی دولت و شرکت‌های نفتی کند و در کوتاه‌مدت فشار بر بازار ارز را کاهش دهد یا از نوسانات بیشتر جلوگیری کند.

چنین درآمدی به ویژه برای پوشش هزینه‌های جاری و تقویت ذخایر ارزی در شرایط بعد از تنش جنگی اهمیت دارد. از حیث سیاسی نیز ایران می‌تواند این رخداد را به‌عنوان نشانه‌ای از توانمندی در مدیریت تحریم‌ها و بهره‌گیری از فرصت‌های بازار تبیین کند.