
صادرات گاز ایران به اروپا مشروط شد
در حالیکه شایعات پیرامون میدان گازی چالوس در دریای خزر بالا گرفته، تحلیلگران بینالمللی با دیده تردید به امکان کشف، توسعه و صادرات این منبع گازی نگاه میکنند. همایون فلکشاهی، تحلیلگر ارشد موسسه دادههای انرژی کپلر، معتقد است که حتی در صورت کشف این میدان، چالشهای فنی، مالی و سیاسی مانع بزرگی برای بهرهبرداری از آن خواهد بود.
به گزارش نماداقتصاد، همایون فلکشاهی، درباره ارزیابی کشف و برداشت احتمالی از ذخایر گازی در خزر اظهار داشت: اگر واقعاً میدانی به نام چالوس کشف شود ایران احتمالاً به فناوری خارجی برای توسعه آن نیاز خواهد داشت. طبق گزارشها، این ساختار در منطقهای از دریای خزر قرار دارد که عمق آب در آن به حدود هزار متر میرسد و میانگین عمق نیز چیزی بین ۳۰۰ تا ۵۰۰ متر است. با اینکه شرکت ملی نفت ایران در دو دهه گذشته توان فنی خود را بهبود داده، اما تاکنون هیچ میدان گازی در آبهای عمیق توسعه نداده است. به عنوان مثال، میدان گازی پارسجنوبی در عمقی حدود ۶۰ متر قرار دارد. علاوه بر این، توسعه چنین میدانی بسیار پرهزینه است، آن هم در شرایطی که منابع مالی محدود است و شرکت ملی نفت اولویتهای دیگری دارد. بنابراین، اگر واقعاً میدانی کشف شود، به احتمال زیاد ایران برای توسعه آن به همکاری خارجی نیاز خواهد داشت.
احتمال وجود ۱۲۰ تریلیون فوت مکعب گاز در خزر
وی افزود: شایعات زیادی درباره میدان چالوس مطرح شده، اما اطلاعات موثق و قابل استنادی درباره این ساختار وجود ندارد. بر اساس اطلاعات موجود، هنوز هیچ چاه اکتشافی در این منطقه حفاری نشده که بتوان بر اساس آن گفت میدانی کشف شده است. بیشتر این حرفها بر پایه این است که ساختار زمینشناسی امیدبخشی به نام چالوس، بر اساس مطالعات لرزهنگاری شناسایی شده که ممکن است تا ۱۲۰ تریلیون فوت مکعب گاز داشته باشد – چیزی حدود یکچهارم میدان پارس جنوبی در بخش ایرانی – اما تا زمانی که چاه اکتشافی زده نشود، هیچ قطعیتی در مورد وجود میدان گازی وجود ندارد. حتی ممکن است عملیات اکتشاف به نتیجه نرسد یا به کیسههای کوچک گاز ختم شود که ارزش توسعه نداشته باشد. در واقع، احتمال موفقیت حفاریهای اکتشافی در سطح جهانی حدود ۳۰ تا ۳۵ درصد است، بنابراین احتمال اینکه میدان قابل برداشت در ساختار چالوس وجود نداشته باشد، زیاد است.
 copy.webp)

۰ دیدگاه