بر اساس گزارش‌های آماری، در سال ۱۴۰۳ حدود ۳۱ میلیون نفر زیر خط فقر قرار گرفتند؛ پژوهشگران می‌گویند همزمان با افزایش فقر، سهم یک درصد بالای جامعه از ثروت کشور به ۲۹ درصد رسیده است.

طی سال‌های اخیر، افزایش دستمزد کارگران و کارمندان عملاً «جبران گذشته» بوده، نه «حمایت از آینده». هر بار که درصدی به حقوق اضافه شده، فاصله‌ای که تورم ساخته بیشتر از آن بوده که با این افزایش‌ها پر شود. در نتیجه، مردم هر سال فقیرتر می‌شوند بدون اینکه ظاهراً تغییری در حقوق ماهانه‌شان دیده شود.

افزایش ۳۰ درصدی قیمت لوازم‌التحریر نسبت به سال گذشته، بازار این محصولات را در آستانه سال تحصیلی جدید با چالش‌های بی‌سابقه‌ای مواجه کرده است.

علی دایی، اسطوره فوتبال ایران در آستانه نوروز می گوید که با مشکلات اقتصادی و سفره های خالی مردم شور و شوق آنچنانی برای نوروز و نو شدن سال ندارند.

به‌عنوان یک پژوهشگر اقتصادی یکی از ریشه‌های مشکلات اقتصادی و اجتماعی کشور را فقدان واقع‌گرایی در عرصه‌های مختلف سیاستگذاری می‌دانم.

در نشست چهارم سلسله جلسات گفتمان سازی عدالت فراگیر به موانع رفع محرومیت و فقر در مناطق ایران پرداخته شد.

فقر در ایران به‌طور مستقیم بر دسترسی به آموزش تأثیر گذاشته و میلیون‌ها کودک را از حق تحصیل محروم کرده است. بر اساس گزارش‌ها، حدود ۵ میلیون کودک در کشور از آموزش رسمی محروم‌اند و این مسئله به نرخ بی‌سوادی ملی که به 25 میلیون نفر رسیده، دامن زده است. با وجود قوانین آموزش اجباری، موانع ساختاری و اجتماعی همچنان مانعی جدی برای تضمین حق تحصیل کودکان، به‌ویژه در مناطق محروم و روستایی است.

فعال‌سازی نیروهای اجتماعی در راستای تحقق عدالت و مقابله با فقر و نابرابری از موضوعات مطرح شده در نخستین جلسه شورای عالی رفاه و تامین اجتماعی در دولت چهاردهم بود.