دو راهی دشوار واشنگتن؛ مذاکره با ایران یا ورود به جنگی بیپایان؟
واشنگتن در آستانه پایان آتشبس با ایران، میان بازگشت به مذاکره و ادامه جنگی پرهزینه قرار گرفته است؛ جنگی که تنگه هرمز و امنیت انرژی جهان را تهدید میکند.
واشنگتن در آستانه پایان آتشبس با ایران، میان بازگشت به مذاکره و ادامه جنگی پرهزینه قرار گرفته است؛ جنگی که تنگه هرمز و امنیت انرژی جهان را تهدید میکند.
در حالی که گمانهزنیها درباره ازسرگیری مذاکرات و تلاش برخی میانجیها برای کاهش تنشها ادامه دارد، تحولات میدانی نشان میدهد جمهوری اسلامی ایران همچنان با حفظ توان عملیاتی خود به حملات متقابل علیه اهداف نظامی آمریکا ادامه میدهد.
جنگ اوکراین و درگیریهای اخیر در خاورمیانه بار دیگر نشان داد که میدانهای نبرد آینده بیش از هر زمان دیگری به فناوریهای خودکار و پهپادها وابسته خواهند بود. در شرایطی که رقابت قدرتهای بزرگ وارد مرحلهای تازه شده است، کارشناسان معتقدند برتری نظامی دیگر تنها به حجم تجهیزات یا شمار نیروها وابسته نیست و سرعت تصمیمگیری، بهرهگیری از هوش مصنوعی و توانایی بهکارگیری سامانههای بدون سرنشین به عوامل تعیینکننده در معادلات جنگ تبدیل شدهاند.
رویترز و ایپسوس این نظرسنجی را با مشارکت ۱,۰۱۹ شهروند آمریکایی انجام دادهاند و حاشیه خطای آن ۴ درصد اعلام شده است.
من نمیگویم آمریکا، اسرائیل و متحدانشان نباید برای تجاوز به ایران و شهادت هزاران نفر از جمله رهبری نظام محاکمه و مجازات شوند. من میگویم باید برخورد شود؛ متجاوزان باید مجازات و خسارات مادی و معنوی کشور و مردم جبران گردد.
در حالی که پیامدهای اقتصادی ناشی از بستهشدن تنگه هرمز و تنشهای نظامی اخیر، شوک بزرگی به بازارهای جهانی وارد کرده، صندوق بینالمللی پول در گزارش جدید خود پیشبینی رشد اقتصاد جهان برای سال ۲۰۲۶ را به ۳ درصد کاهش داد؛ رقمی که نشاندهنده توقف روند نزولی تورم و بازگشت آن به ۴.۷ درصد است.
جنگ اخیر میان ایران، اسرائیل و ایالات متحده، شکافهای عمیقی را در روابط راهبردی کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس با واشنگتن آشکار کرده است.
یک تحلیلگر مسائل اقتصادی معتقد است برای خروج از چرخه فرسایشی جنگ، ایجاد معاهدات اعتمادساز و بالا بردن هزینه شروع مجدد درگیری برای طرفین، تنها راه دستیابی به صلح است.
جنگ ایران و آمریکا در سال ۲۰۲۶ قرار بود به مجموعهای از پرسشهای راهبردی درباره آینده امنیت منطقه، برنامه هستهای ایران و جایگاه قدرتهای خارجی در خاورمیانه پاسخ دهد؛ اما در عمل نتیجهای متفاوت رقم خورد.
در حالی که توجه بخش عمده بازارهای جهانی طی ماههای اخیر بر نوسانات نفت و گاز متمرکز بوده، در پسزمینه بحران ژئوپلیتیکی خاورمیانه تحول مهمتری در حال شکلگیری است؛ تحولی که میتواند پیامدهای بلندمدتتری برای صنایع جهانی به ویژه فلزات پایه داشته باشد.