
گام فناورانه جمپیلن برای افزایش ارزش افزوده و سودآوری
شرکت پتروشیمی جمپیلن در ادامه سیاستهای خود برای توسعه فناوری و افزایش ارزشآفرینی، روز یکشنبه 11 مرداد ماه 1405 قرارداد همکاری با پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران به امضا رساند.
به گزارش نماد اقتصاد، شرکت پتروشیمی جمپیلن در ادامه سیاستهای خود برای توسعه فناوری و افزایش ارزشآفرینی، وارد مرحله جدیدی از همکاریهای تحقیقاتی و فناورانه شد. در همین راستا، قرارداد همکاری تحقیق و توسعه میان شرکت پتروشیمی جمپیلن و پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران روز یکشنبه ۱۱ مرداد ماه ۱۴۰۵ در سالن رازی این پژوهشگاه به امضا رسید.
این همکاری را میتوان بخشی از رویکرد جدید شرکتهای پتروشیمی برای عبور از تولید محصولات پایه و حرکت به سمت گریدهای تخصصی و محصولات با ارزش افزوده بالاتر دانست؛ مسیری که در شرایط رقابتی بازار محصولات پتروشیمی، میتواند نقش مهمی در افزایش حاشیه سود، توسعه بازارهای هدف و کاهش آسیبپذیری شرکتها در برابر نوسانات بازار محصولات پایه داشته باشد.
قرارداد مذکور با امضای حسین بارگاهی، مدیرعامل و نایبرئیس هیات مدیره شرکت پتروشیمی جمپیلن، سیدعلیاصغر علامه، عضو هیات مدیره شرکت و مرتضی احسانی، رئیس پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران منعقد شد.
براساس این قرارداد، دو مجموعه قرار است در چند محور فناورانه و تحقیقاتی همکاری کنند که از مهمترین آنها میتوان به توسعه گریدهای جدید پلیپروپیلن، بهینهسازی کاتالیستها، بومیسازی دانش فنی، انجام مطالعات تخصصی و ارائه راهکارهای نوآورانه برای ارتقای فرآیندهای تولید اشاره کرد.
حرکت از تولید محصول پایه به سمت محصولات تخصصی
یکی از مهمترین پیامهای اقتصادی این قرارداد، تلاش جمپیلن برای افزایش سهم محصولات تخصصی در سبد تولید است. صنعت پتروشیمی طی سالهای اخیر به تدریج از مدل صرفا مبتنی بر افزایش ظرفیت تولید محصولات پایه فاصله گرفته و توسعه گریدهای مهندسی و تخصصی را به عنوان یکی از مسیرهای اصلی افزایش ارزش افزوده دنبال کرده است.
در این میان، پلیپروپیلن به دلیل گستردگی کاربرد در صنایع پاییندستی، از ظرفیت بالایی برای توسعه گریدهای متنوع برخوردار است. از صنایع بستهبندی و قطعات خودرو گرفته تا تجهیزات پزشکی، لوازم خانگی، نساجی و صنایع مختلف، هر یک به مشخصات فنی متفاوتی از این محصول نیاز دارند.
بنابراین، توسعه گریدهای جدید میتواند به جمپیلن امکان دهد علاوه بر پاسخگویی دقیقتر به نیاز صنایع پاییندستی، بازارهای جدیدی را نیز هدفگذاری کند. تنوعبخشی به سبد محصول در چنین شرایطی صرفا یک اقدام فنی نیست بلکه یک تصمیم اقتصادی با هدف افزایش درآمد و کاهش ریسک تمرکز بر تعداد محدودی از محصولات است.
بومیسازی دانش فنی؛ کاهش هزینه و ریسک تولید
محور دیگر این قرارداد، بومیسازی دانش فنی و بهینهسازی کاتالیستهاست. اهمیت این موضوع در صنعت پتروشیمی ایران تنها به جنبه فناورانه محدود نمیشود و از منظر اقتصادی نیز اهمیت فراوانی دارد.
وابستگی به دانش فنی، تجهیزات و مواد مصرفی تخصصی خارجی میتواند هزینه تولید را افزایش دهد و در شرایط محدودیتهای بینالمللی، ریسک تامین را بالا ببرد. از این منظر، توسعه دانش فنی داخلی و استفاده از ظرفیت پژوهشگاههای تخصصی میتواند به کاهش هزینههای بلندمدت، افزایش پایداری تولید و ارتقای تابآوری زنجیره تامین کمک کند.
از سوی دیگر، بهینهسازی کاتالیستها و فرآیندهای تولید میتواند با افزایش بهرهوری، کاهش مصرف مواد و انرژی و بهبود کیفیت محصول، مستقیما بر اقتصاد تولید اثرگذار باشد. بنابراین، دستاوردهای این همکاری در صورت تبدیل شدن به فناوری و محصول تجاری، میتواند فراتر از یک پروژه تحقیقاتی باشد و به یکی از اهرمهای افزایش بهرهوری و سودآوری جمپیلن تبدیل شود.
اهمیت همکاری صنعت و پژوهش در صنعت پتروشیمی
امضای قرارداد میان جمپیلن و پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران همچنین نشاندهنده اهمیت پیوند میان ظرفیت علمی کشور و نیازهای واقعی صنعت است. در شرایطی که صنعت پتروشیمی برای حفظ مزیت رقابتی خود نیازمند حرکت به سمت فناوریهای جدید و محصولات تخصصی است، تبدیل پژوهش به محصول و فناوری تجاری اهمیت دوچندانی پیدا میکند.
موفقیت چنین همکاریهایی در نهایت به این موضوع بستگی دارد که خروجی تحقیقات تا چه اندازه بتواند به تولید صنعتی، کاهش هزینه، افزایش کیفیت، توسعه گریدهای جدید و ورود به بازارهای جدید منجر شود.
از این منظر، قرارداد جدید جمپیلن را میتوان سرمایهگذاری بر ظرفیت فناورانه شرکت برای ایجاد مزیت رقابتی در میانمدت و بلندمدت ارزیابی کرد؛ مزیتی که در صورت تحقق اهداف پیشبینیشده، میتواند به افزایش قدرت شرکت در بازار داخلی و توسعه حضور آن در بازارهای صادراتی نیز کمک کند.
خلق ارزش پایدار برای سهامداران
در نهایت، هدف اقتصادی این پروژه را باید در مفهوم خلق ارزش جستوجو کرد. افزایش ظرفیت تولید به تنهایی تضمینکننده افزایش سودآوری نیست و در بازار رقابتی محصولات پتروشیمی، شرکتهایی موفقتر خواهند بود که بتوانند از طریق توسعه محصولات با ارزش افزوده بیشتر، کنترل هزینهها و افزایش بهرهوری، حاشیه سود خود را تقویت کنند.
سرمایهگذاری جمپیلن بر تحقیق و توسعه گریدهای تخصصی، در همین چارچوب میتواند به عنوان بخشی از استراتژی شرکت برای تقویت درآمدهای آتی و افزایش انعطافپذیری در برابر تغییرات بازار ارزیابی شود.
انتهای پیام//

پتروشیمی جمپیلن
شرکت پتروشیمی جمپیلن (JPPC) در سال 1383 در منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس در عسلویه تاسیس شد. این شرکت تولیدکننده انواع گریدهای پلی پروپیلن با نام تجاری «JAMPILEN»…
اخبار مرتبط

کمیته حسابرسی؛ چشم و گوش هیات مدیره و ابزار پیشگیری از ریسکهای حقوقی

تاکید بر تقویت رویکرد پیشگیرانه در مدیریت امور حقوقی صبا انرژی

شفافیت، شناسایی و گزارش مسائل؛ پیش از تبدیلشدن به بحران در شرکتها

عبور از بنگاهداری به سهامداری حرفهای، مسیر خلق ارزش برای بازنشستگان

برند جدید هلدینگ صبا انرژی رونمایی شد

 copy.webp)
۰ دیدگاه