نتیجه عرضه اولیه «احیا»؛ به هر کد چند سهم رسید؟

به گزارش نماد اقتصاد، عرضه اولیه «احیا» امروز دوشنبه ۱۹ مرداد ۱۴۰۵ در بازار دوم فرابورس انجام شد و این شرکت به‌ عنوان یکی از تازه‌واردهای بازار سرمایه، معاملات خود را آغاز کرد. مهم‌ترین اتفاق این عرضه، کشف قیمت هر سهم در مرحله نخست در سطح سه هزار و ۴۱۸ ریال بود؛ قیمتی که مبنای عرضه سهام به سایر سرمایه‌گذاران در مرحله دوم قرار گرفت.

این عرضه از آن جهت اهمیت داشت که برخلاف عرضه‌های اولیه سنتی، در قالب روش ترکیبی انجام شد و برای خریداران مرحله دوم، علاوه بر سهام، سازوکار اختیار فروش تبعی نیز در نظر گرفته شد؛ موضوعی که می‌تواند در مدیریت ریسک سهام‌داران خرد اهمیت داشته باشد.

اما پرسش اصلی سهام‌داران پس از پایان عرضه این است: در نهایت چه تعداد سهم «احیا» به هر کد معاملاتی رسید و برای خرید آن چه میزان نقدینگی لازم بود؟

عرضه «احیا» چگونه انجام شد؟

در این عرضه، مجموعا دو میلیارد و ۵۶۶ میلیون و ۲۰۰ هزار سهم معادل ۴ درصد از کل سهام شرکت عرضه شد. فرآیند عرضه نیز در دو مرحله طراحی شده بود.

در مرحله نخست، ۸۵۳ میلیون و ۲۶۱ هزار و ۵۰۰ سهم معادل ۱.۳۳ درصد از سهام شرکت به سرمایه‌گذاران واجد شرایط، عمدتا صندوق‌های سرمایه‌گذاری از طریق حراج عرضه شد. برای این مرحله، سقف خرید هر کد معاملاتی ۱۰ میلیون و ۶۶۶ هزار سهم تعیین شده بود و سفارش‌گیری نیز از ساعت ۹:۱۵ آغاز شد.

پس از کشف قیمت، مرحله دوم عرضه برای سایر سرمایه‌گذاران انجام شد. در این مرحله، یک میلیارد و ۷۱۲ میلیون و ۹۳۸ هزار و ۵۰۰ سهم معادل ۲.۶۷ درصد از سهام «احیا» در اختیار سرمایه‌گذاران حقیقی و حقوقی قرار گرفت.

سقف خرید هر کد در مرحله دوم نیز سه هزار و ۵۰۰ سهم بود. قیمت عرضه در این مرحله، همان قیمت کشف‌شده در مرحله اول یعنی سه هزار و ۴۱۸ ریال تعیین شد.

قیمت کشف‌شده «احیا» چقدر بود؟

قیمت ارزش‌گذاری اولیه شرکت دو هزار و ۵۸۲ ریال تعیین شده بود اما در فرآیند حراج، قیمت کشف‌شده به سه هزار و ۴۱۸ ریال رسید. این موضوع از دو منظر قابل توجه است.

نخست اینکه قیمت کشف‌شده حدود ۳۲.۴ درصد بالاتر از قیمت ارزش‌گذاری اولیه قرار گرفت و بازار در فرآیند کشف قیمت، حاضر شد سهام «احیا» را با نرخی به‌ مراتب بالاتر از ارزش‌گذاری اولیه خریداری کند.

البته این افزایش قیمت را نباید به‌ تنهایی نشانه ارزندگی یا گران‌بودن سهم دانست زیرا قیمت کشف‌شده در عرضه اولیه حاصل رقابت سرمایه‌گذاران واجد شرایط است و برای ارزیابی بنیادی سهم باید سودآوری، ظرفیت تولید، نرخ فروش محصولات، هزینه‌های انرژی، وضعیت صنعت فولاد و چشم‌انداز شرکت نیز بررسی شود.

چرا سهمیه واقعی هر کد کمتر از ۳۵۰۰ سهم است؟

سه هزار و ۵۰۰ سهم، حداکثر سفارش قابل ثبت «احیا» بود نه سهمیه قطعی هر سرمایه‌گذار. این تفاوت بسیار مهم است.

در مرحله دوم، یک میلیارد و ۷۱۲ میلیون و ۹۳۸ هزار و ۵۰۰ سهم در اختیار بازار قرار گرفت. بنابراین اگر تعداد متقاضیان بیش از حدود ۴۸۹ هزار کد باشد، دیگر امکان تخصیص سه هزار و ۵۰۰ سهم به تمام مشارکت‌کنندگان وجود ندارد.

فرمول ساده است: ۱,۷۱۲,۹۳۸,۵۰۰ ÷ ۳۵۰۰ ≈ ۴۸۹,۴۰۰ کد. یعنی اگر بیش از حدود ۴۸۹ هزار کد در عرضه مشارکت کرده باشند، سهمیه نهایی هر کد ناگزیر کمتر از سه هزار و ۵۰۰ سهم خواهد بود.

از آنجایی که عرضه‌های اولیه معمولا با مشارکت گسترده سهام‌داران همراه هستند، انتظار می‌رود سهمیه نهایی فاصله محسوسی با سقف سه هزار و ۵۰۰ سهم داشته باشد.

ارزش کل عرضه «احیا» چقدر بود؟

با توجه به قیمت کشف‌شده سه هزار و ۴۱۸ ریالی، ارزش کل دو میلیارد و ۵۶۶ میلیون و ۲۰۰ هزار سهم عرضه‌شده در صورت محاسبه با همین قیمت، حدود ۸۷۷ میلیارد تومان خواهد بود. این رقم نسبت به ارزش عرضه بر مبنای قیمت ارزش‌گذاری اولیه دو هزار و ۵۸۲ ریالی، افزایش قابل‌توجهی دارد.

ارزش عرضه براساس قیمت اولیه حدود ۶۶۲ میلیارد تومان بود؛ در حالی که قیمت نهایی کشف‌شده باعث شد ارزش سهام عرضه‌شده به حدود ۸۷۷ میلیارد تومان برسد. این اختلاف نزدیک به ۲۱۵ میلیارد تومان است.

البته باید توجه داشت که این محاسبه صرفاً ارزش نظری سهام عرضه‌شده بر مبنای قیمت کشف‌شده است و لزوماً به معنای ورود تمام این مبلغ به‌عنوان نقدینگی جدید به بازار نیست؛ چراکه بخشی از معاملات میان منابع موجود سرمایه‌گذاران انجام می‌شود.

آیا کشف قیمت ۳۴۱۸ ریالی برای «احیا» گران بود؟

افزایش حدود ۳۲ درصدی قیمت نسبت به ارزش‌گذاری اولیه نشان می‌دهد رقابت در مرحله نخست عرضه جدی بوده است اما برای تشخیص ارزندگی سهم باید شاخص‌هایی مانند سود خالص شرکت؛ ظرفیت تولید آهن اسفنجی؛ نرخ فروش محصولات؛ حاشیه سود؛ هزینه انرژی؛ میزان تولید و فروش؛ طرح‌های توسعه؛ وضعیت بازار فولاد؛ نسبت P/E و چشم‌انداز قیمت محصولات فولادی بررسی شود.

به عبارت دیگر، عرضه اولیه موفق لزوما به معنی سهم ارزنده نیست و آنچه برای سهام‌دار اهمیت دارد، عملکرد شرکت پس از ورود به بازار است.

انتهای پیام//