بازار کار آمریکا، قطاری که با مسافر کمتر هم به مقصد می‌رسد
پوست‌اندازی بخش اشتغال؛

بازار کار آمریکا، قطاری که با مسافر کمتر هم به مقصد می‌رسد

۱۱ مرداد ۱۴۰۵

سخت‌گیری‌های مهاجرتی دولت دونالد ترامپ و هم‌زمانی آن با موج گسترده بازنشستگی نسل بیبی‌بومر در حال تغییر یکی از مهم‌ترین معیارهای سنجش سلامت بازار کار آمریکا است؛ تغییری که می‌تواند به شرایطی منجر شود که حتی کاهش تعداد مشاغل نیز الزاما به افزایش نرخ بیکاری منتهی نشود.

به گزارش نماد اقتصاد، سال‌ها این تصور در اقتصاد آمریکا وجود داشت که افزایش قابل‌توجه اشتغال در گزارش‌های ماهانه وزارت کار، به کاهش نرخ بیکاری منجر می‌شود و در مقابل، ضعف در روند استخدام یا کاهش فرصت‌های شغلی، توان بازار کار آمریکا برای جذب نیروهای جدید را محدود کرده و نرخ بیکاری را افزایش می‌دهد. اما اکنون اقتصاددانان معتقدند کاهش تعداد نیروی کار، این رابطه سنتی را دستخوش تغییر کرده است.

در سال‌های گذشته ایجاد حدود ۱۲۵ تا ۱۵۰ هزار شغل جدید در هر ماه، حداقل میزان مورد نیاز برای حفظ ثبات نرخ بیکاری تلقی می‌شد؛ زیرا این تعداد می‌توانست ورود افراد جدید به بازار کار را جبران کند. با این حال، کوچک‌تر شدن جمعیت فعال اقتصادی، محاسبات گذشته را تغییر داده و سطح مورد نیاز ایجاد اشتغال را به میزان محسوسی کاهش داده است.

بررسی اقتصاددانان بانک فدرال رزرو دالاس که اوایل سال جاری میلادی منتشر شد، نشان می‌دهد نرخ سر‌به‌سر رشد اشتغال یعنی تعداد مشاغل جدید مورد نیاز برای ثابت ماندن نرخ بیکاری در تابستان و پاییز سال ۲۰۲۵ حتی اندکی منفی شده بود.

این یافته به آن معناست که حتی در شرایطی که تعداد مشاغل جدید ثابت بماند یا اقتصاد بخشی از فرصت‌های شغلی خود را از دست بدهد، نرخ بیکاری همچنان می‌تواند بدون تغییر باقی بماند. به باور اقتصاددانان، این وضعیت ممکن است دیگر یک رویداد موقتی نباشد و به ویژگی دائمی بازار کار آمریکا تبدیل شود.

در همین راستا، موسسه آکسفورد اکونومیکس روز پنجشنبه ۳۰ جولای برآورد کرد که نرخ سر‌به‌سر اشتغال اکنون به حدود ۵۰ هزار شغل جدید در ماه رسیده است؛ رقمی که در مقایسه با بیش از ۲۰۰ هزار شغل مورد نیاز در سال‌های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳، کاهش چشمگیری نشان می‌دهد. در آن دوره، افزایش مهاجرت موجب رشد تعداد نیروی کار شده بود.

سیاست‌های مهاجرتی و کاهش تعداد نیروی کار

اقتصاددانان معتقدند بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید و اجرای سیاست‌های سخت‌گیرانه مهاجرتی، طی حدود یک سال و نیم گذشته تعداد نیروی کار متولد خارج از آمریکا را به میزان قابل‌توجهی کاهش داده است.

هم‌زمان، افزایش سن جمعیت و بازنشستگی گسترده نسل بیبی‌بومر نیز نرخ مشارکت اقتصادی را پایین آورده و فشار مضاعفی بر تعداد نیروی کار وارد کرده است.

بر همین اساس، متیو مارتین و برنارد یاروس، اقتصاددانان آکسفورد اکونومیکس، پیش‌بینی می‌کنند نرخ سر‌به‌سر اشتغال در سال آینده میلادی به صفر برسد و در سال ۲۰۲۸ اندکی منفی شود.

این دو اقتصاددان در یادداشتی تصریح کردند که سقف سرعت بازار کار آمریکا اکنون نسبت به چند سال گذشته به مراتب پایین‌تر آمده و این شرایط زمینه را برای دوره‌ای فراهم می‌کند که اقتصاد بدون افزایش محسوس نرخ بیکاری به فعالیت خود ادامه دهد؛ حتی اگر اشتغال رشد قابل‌توجهی نداشته باشد.

این برآورد بر این فرض استوار است که سیاست‌های مهاجرتی دولت ترامپ تا پایان دوره ریاست‌جمهوری وی ادامه پیدا کند و موج گسترده بازنشستگی نسل بیبی‌بومر که انتظار می‌رود بین سال‌های ۲۰۲۶ تا ۲۰۲۹ به اوج برسد، همچنان تعداد نیروی کار را محدود سازد.

کاهش اشتغال لزوما به معنای اخراج گسترده نیست

با وجود آنکه نرخ سر‌به‌سر اشتغال ممکن است وارد محدوده منفی شود، اقتصاددانان آکسفورد اکونومیکس این موضوع را به معنای آغاز موج گسترده تعدیل نیرو نمی‌دانند.

برآورد این موسسه نشان می‌دهد اشتغال همچنان رشد اندکی خواهد داشت؛ زیرا برخی بخش‌ها از جمله صنعت خدمات درمانی نسبت به چرخه‌های اقتصادی مقاومت بیشتری دارند و همچنان به جذب نیروی کار ادامه خواهند داد. مارتین و یاروس همچنین پیش‌بینی کردند که طی چند سال آینده نرخ بیکاری با فشار نزولی ملایمی مواجه شود.

پیامدها برای سیاست پولی آمریکا

این تغییر ساختاری می‌تواند پیام مهمی برای سیاست‌گذاران پولی آمریکا نیز داشته باشد. اقتصاددانان معتقدند حتی اگر گزارش‌های اشتغال ماهانه ضعیف‌تر از گذشته باشد، تا زمانی که نرخ بیکاری افزایش محسوسی نداشته باشد، نباید انتظار داشت فدرال رزرو برای حمایت از بازار کار مسیر سیاست پولی خود را تغییر دهد.

به اعتقاد آن‌ها، کاهش یا افت اشتغال تنها زمانی می‌تواند بانک مرکزی آمریکا را از بررسی افزایش نرخ بهره به سمت کاهش نرخ‌ها سوق دهد که هم‌زمان با رشد قابل‌توجه نرخ بیکاری و سایر نشانه‌های ضعف اقتصادی همراه باشد.

بازار کار در وضعیت استخدام و اخراج ملایم

کاهش تعداد نیروی کار در سال‌های اخیر به شکل‌گیری محیطی منجر شده که اقتصاددانان از آن با عنوان وضعیت استخدام و اخراج ملایم یاد می‌کنند؛ هرچند طی ماه‌های اخیر روند ایجاد اشتغال تا حدی بهبود یافته است.

در همین حال، با وجود اعمال تعرفه‌های دولت ترامپ، جنگ با ایران و افزایش قیمت‌های ناشی از این تحولات، تعداد آمریکایی‌هایی که برای دریافت بیمه بیکاری درخواست ثبت کرده‌اند همچنان در سطح پایینی قرار دارد.

نگرانی کارفرمایان از کمبود نیروی انسانی

اقتصاددانان بانک «BNP Paribas» نیز در گزارشی که روز جمعه ۳۱ جولای منتشر شد، ارزیابی کردند یکی از دلایل خودداری کارفرمایان از تعدیل نیرو، نگرانی آن‌ها از محدودتر شدن بازار کار در آینده نزدیک است.

این اقتصاددانان به رای دیوان عالی آمریکا اشاره کردند که به کاخ سفید اجازه می‌دهد وضعیت حمایت موقت برخی از کارکنان غیرشهروند را پایان دهد؛ تصمیمی که می‌تواند شمار نیروی کار دارای مدارک قانونی را تا چند صد هزار نفر کاهش دهد.

بریتنی جکسون و جیمز ایگلهوف در این رابطه خاطرنشان کردند که چنین روندی می‌تواند از دو مسیر نرخ بیکاری را تحت فشار نزولی قرار دهد؛ نخست کاهش تعداد نیروی کار دارای مدارک قانونی و دوم افزایش احتمال نگه‌داری نیروی انسانی از سوی شرکت‌ها؛ رفتاری که آخرین بار در دوران همه‌گیری کرونا مشاهده شد.

چشم‌انداز بازار کار آمریکا

برآوردهای اقتصاددانان نشان می‌دهد بازار کار آمریکا در آستانه مرحله‌ای قرار گرفته که معیارهای سنتی ارزیابی آن دیگر کارایی گذشته را ندارند. کاهش عرضه نیروی کار در نتیجه محدودیت‌های مهاجرتی و موج بازنشستگی، شرایطی ایجاد کرده که رشد ضعیف اشتغال یا حتی کاهش تعداد مشاغل، الزاما به افزایش نرخ بیکاری منجر نخواهد شد. در چنین فضایی، تحلیل روند اشتغال و تصمیم‌های آینده فدرال رزرو بیش از گذشته به تغییرات ساختاری بازار کار وابسته خواهد بود.

لینک کوتاه مطلب:
https://namadeghtesad.ir/?p=69975
لینک با موفقیت کپی شد!

اخبار مرتبط

۰ دیدگاه