توسعه بازار و کاهش ریسک فناوری، پیش‌شرط گذار به اقتصاد فناورانه

به گزارش نماد اقتصاد، علی یقطین با اشاره به الزامات توسعه زیست‌بوم نوآوری و فناوری، اظهار داشت: در سال‌های اخیر و هم‌سو با تاکیدات کلان بر اقتصاد دانش‌بنیان، اقدامات مهمی در حوزه قانون‌گذاری و ایجاد زیرساخت‌های حمایتی انجام شده است.

به گفته وی، تصویب قانون جهش تولید دانش‌بنیان و توسعه مراکز نوآوری، فضاهای اشتراکی و نهادهای پشتیبان، زمینه مناسبی برای رشد شرکت‌های فناور فراهم کرده است؛ هرچند همچنان لازم است بر نحوه تخصیص منابع و اثربخشی حمایت‌ها نظارت دقیق‌تری صورت گیرد.

عضو هیات اجرایی ایمینو با تاکید بر اینکه چالش اصلی امروز، دیگر صرفا در حوزه زیرساخت و قانون نیست، افزود: اولویت اصلی باید به سمت توسعه بازار و ایجاد تقاضای واقعی برای محصولات دانش‌بنیان برود.

یقطین تجربه حمایت از «تولید بار اول» را نمونه‌ای موفق از کاهش ریسک پذیرش فناوری دانست و عنوان کرد: این رویکرد باعث شده است صنایع بزرگ با اطمینان بیشتری به سمت استفاده از فناوری‌های بومی حرکت کنند؛ مسیری که به‌ویژه در حوزه‌هایی مانند نفت، انرژی، ماشین‌آلات و تجهیزات پزشکی نتایج موثری به همراه داشته است.

وی در ادامه چالش‌های شرکت‌های دانش‌بنیان را در دو سطح بیرونی و درونی دسته‌بندی کرد و یادآور شد: محدودیت‌های اقتصادی، کاهش توان مالی دولت، تنگ‌تر شدن بازارها و غلبه نگاه‌های مدیریتی سنتی در برخی صنایع، از مهم‌ترین موانع بیرونی این حوزه هستند.

عضو هیات اجرایی ایمینو اضافه کرد: در کنار این مسائل، بسیاری از شرکت‌های نوپا به دلیل آنکه توسط تیم‌های فنی شکل گرفته‌اند، در زمینه‌هایی مانند بازاریابی، مدیریت مالی، منابع انسانی، حقوق و حاکمیت شرکتی با ضعف روبه‌رو هستند و همین موضوع، روند رشد و پایداری آن‌ها را دشوار می‌کند.

یقطین در تشریح اجزای کلیدی اکوسیستم نوآوری، مطرح کرد: این زیست‌بوم از بازیگرانی مانند فناوران، دانشگاه‌ها، مراکز تحقیق و توسعه، آزمایشگاه‌ها، شتاب‌دهنده‌ها، مراکز رشد، پارک‌های علم و فناوری، سرمایه‌گذاران و بنگاه‌های صنعتی تشکیل شده است که هر یک در بخشی از زنجیره عرضه و تقاضای فناوری نقش‌آفرینی می‌کنند.

به گفته وی، موفقیت این اکوسیستم در گرو ارتباط موثر میان این بازیگران، تکمیل زنجیره حمایت از ایده تا بازار و ایجاد بسترهای مطمئن برای تجاری‌سازی فناوری است.

عضو هیات اجرایی ایمینو درباره نقش این مرکز، خاطرنشان کرد: ایمینو به عنوان یک نهاد توسعه‌ای در بخش معدن و صنایع معدنی، می‌تواند حلقه واسط میان نیازهای فناورانه صنایع و ظرفیت شرکت‌های دانش‌بنیان باشد.

یقطین در پایان تاکید کرد: این مجموعه با شناسایی نیازهای واقعی بخش معدن، کمک به تعریف پروژه‌های فناورانه، تسهیل ارتباط میان صنعت و شرکت‌های نوآور و حمایت از شکل‌گیری بازار فناوری، نقش مهمی در فعال‌سازی سمت تقاضا و تسریع ورود فناوری‌های بومی به زنجیره تولید ایفا می‌کند.

انتهای پیام//